Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Lombardia
Włochy (➤ mapka)(➤ mapka)
Lombardia - to kraina historyczna i jeden z 20 regionów administracyjnych, na które podzielone są Włochy. Leży w północnych Włoszech. Od północy graniczy ze Szwajcarią (z kantonami Ticino i Gryzonia), od zachodu z Piemontem, od południa z regionem Emilia-Romania, wreszcie od wschodu z Wenecją Euganejską i regionem Trydent-Górna Adyga. Powierzchnia Lombardii wynosi 23863,65 km2, liczba ludności - ok. 10 mln.

Region dzieli się na 12 prowincji (a te na ponad 1500 gmin). Jedną z prowincji jest stolica regionu, Mediolan [Citta Metropolitana di Milano]. Pozostałe prowincje - to Monza e Brianza (ze stolicą w Monza ), Bergamo (Bergamo ), Lecco (Lecco ), Como (Como ), Varese (Varese ), Pawia [Pavia] (Pawia [Pavia]), Lodi (Lodi ), Cremona (Cremona ), Mantua [Mantova] (Mantua [Mantova]), Brescia (Brescia ) i Sondrio (Sondrio ).

Północną granicę Lombardię tworzą Alpy - na zachód od położonej na wysokości 2115 m n.p.m. przełęczy Spluga (Passo dello Spluga, Splügenpass), znanego od czasów starożytnych i niegdyś ważnego przejścia transalpejskiego, Alpy Lepontyńskie, zaś na wschód od niej Alpy Retyckie, w tym grupa Bernina (Alpi del Bernina), z najwyższym w Alpach Retyckich i w całych Centralnych Alpach Wschodnich masywem Bernina, którego wznoszący się na 4050 m n.p.m. wierzchołek Pizzo di Bernina (Piz Bernina) leży tuż przy granicy włosko-szwajcarskiej, po jej północnej stronie. W granicach Lombardii leży inna grupa Centralnych Alp Wschodnich, Alpy i Prealpy Bergamskie, położona między Bergamo, Lecco i Sondrio, oddzielona od Alp Retyckich od północy doliną Valtellina , a od wschodu doliną Val Camonica . Południową część Lombardii (prowincje Pawia, Lodi, Cremona i Mantua) zajmuje dolina Padu (Po), najdłuższej i największej rzeki Włoch; prowincje Lodi i Cremona leżą w całości na lewym, północnym brzegu rzeki, zaś prowincje Pawia i Mantua częściowo na lewym, a częściowo na prawym brzegu.

Północny odcinek zachodniej granicy Lombardii stanowi wielkie jezioro polodowcowe, Lago Maggiore , a na południe od jeziora odcinek rzeki Ticino , mającej swe źródła na przełęczy Nufenen w Szwajcarii i płynącej najpierw na wschód, potem na południe w stronę Bellinzony, stolicy szwajcarskiego kantonu Ticino (biorącego nazwę od nazwy rzeki), wreszcie przez Lago Maggiore w stronę Pawii, w pobliżu której wpada do Padu. Na wschodzie granica Lombardii zaczyna się, licząc od północy, na położonej na wysokości 2757 m n.p.m. przełęczy Passo dello Stelvio (najwyższej przełęczy drogowej we Włoszech i drugiej pod względem wysokości w całych Alpach) i przebiega przez Lago di Garda , największe jezioro Włoch. Między Lago Maggiore i Lago di Garda, na północ od Mediolanu, leży trzecie wielkie jezioro, Lago di Como , w całości mieszczące się na terytorium Lombardii, podobnie jak wiele innych mniejszych jezior, m.in. Lago di Varese w prowincji Varese, czy Lago d'Iseo na granicy prowincji Brescia i Bergamo. Między Lago Maggiore a Lago di Como leży Lago di Lugano , prawie w całości położone na terytorium Szwajcarii, częściowo jednak też w Lombardii, w prowincji Varese (południowo-zachodnie krańce jeziora) oraz w prowincji Sondrio (część północno-wschodnia).

Innymi ważnymi rzekami Lombardii, poza wspomnianymi już Padem i Ticino, są Adda , Mincio i Oglio . Adda ma swe źródła w Alpach Retyckich. Płynie doliną Valtellina w stronę Jeziora Como, do którego wpada w pobliżu jego północno-wschodniego krańca, a wypływa na południowo-wschodnim krańcu, w Lecco, skąd płynie na południowy wschód, by wpaść do Padu w pobliżu Cremony. Mincio wypływa z Jeziora Garda w pobliżu miejscowości Peschiera del Garda (w prowincji Werona, w regonie Enecja Euganejska) i płynie na południe w stronę Padu, do ktorego wpada na południowy wschód od Mantui. Oglio płynie doliną Val Camonica, przepływa przez Lago d'Iseo i także wpada do Padu w prowincji Mantua.
MEDIOLAN
Galleria Vittorio Emanuele II, wnętrze
fot. PL
Tereny dzisiejszej Lombardii były zamieszkałe już w czasach prehistorycznych. W IV wieku p.n.e. przybyły tu i osiedliły się różne plemiona celtyckie, a pod koniec III wieku p.n.e. podbój doliny Padu rozpoczęli Rzymianie. W 81 roku p.n.e. tereny dzisiejszej Lombardii znalazły się w granicach utworzonej wówczas prowincji rzymskiej zwanej Galią Przedalpejską (Gallia Cisalpina), a wkrótce potem zostały przyłączone do Italii. W pierwszych wiekach n.e. region był już jednym z bogatszych i ważniejszych w Italii - pod koniec III wieku n.e. miasto Mediolanum stało się na pewien czas stolicą zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego, a w 313 roku n.e. tu właśnie został przez cesarza Konstantyna ogłoszony tzw. edykt mediolański, zapewniający wolność wyznania (a więc w szczególności wolność wyznawania wiary chrześcijańskiej) w całym imperium. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego tereny dzisiejszej Lombardii przechodziły w wyniku toczących się wojen z rąk do rąk, by w 568 roku znaleźć się na dłużej (na ponad dwa stulecia) pod panowaniem germańskiego plemienia Longobardów, którzy podbili dużą część Italli i utworzyli na tych terenach królestwo ze stolicą w Pawii (stąd wzięła się nazwa "Lombardia", która początkowo odnosiła się do całości terytorium podbitego przez Longobardów, a później została zawężona do terenów w przybliżeniu odpowiadających dzisiejszej Lombardii).

COMO
ogrody Villa Olmo
fot. PL
W 774 roku Longobardów zastąpili Frankowie i Lombardia znalazła się formalnie pod panowaniem karolingów, później ich następców - władców Świętego Cesarstwa Rzymskiego, choć w praktyce składała się z wielu małych, niezależnych państw-miast, walczących między sobą o wpływy, ale zarazem wspólnie sprzeciwiającym się próbom ograniczenia ich autonomii przez cesarzy niemieckich (Liga Lombardzka). Z czasem największe wpływy spośród państw lombardzkich uzyskał Mediolan, kontrolujący przez parę stuleci, jako Księstwo Mediolanu, dużą część terenów dzisiejszej Lombardii (bez części wschodniej, podporządkowanej Republice Weneckiej, części północno-wschodniej, od 1512 roku podporządkowanej pzostającemu w sojuszu z Konfederacją Szwajcarską, ale niezależnemu państwu znanemu jako Freistaat der Drei Bünde, będącemu zalążkiem dzisiejszej Gryzonii, oraz przez pewien czas bez Mantui, która zachowała niezależność aż do 1708 roku). Na przełomie XV i XVI wieku Księstwo Mediolanu znalazło się na krótko pod panowaniem francuskim, potem, po bitwie pod Pawią w 1515 roku, pod panowaniem hiszpańskim, a na poczatku XVIII wieku, po wojnie o sukcesję hiszpańską, pod rządami Habsburgów austriackich (którzy przejęli wówczas także Mantuę).

W latach 1976-1977 roku opanował tereny Lombardii Napoleon, który najpierw, w 1797 roku, utworzył tzw. Republikę Cisalpińską, potem Republikę Włoską, by wreszcie w 1805 roku koronować się w Mediolanie na króla Włoch. Po Kongresie Wiedeńskim Lombardia, wraz z przyłączonymi do Króestwa Włoch przez Napoleona terenami kontrolowanymi wcześniej przez Szwajcarów, wróciła pod panowanie Habsburgów austriackich, jako część Królestwa Lombardzko-Weneckiego, a w 1859 roku weszła w skład zjednoczonych Włoch. Koniec XIX wieku, a potem lata 50. i 60. XX wieku, były dla Lombardii okresem szybkiego rozwoju gospodarczego. Dziś Lombardia jest najbogatszym regionem Włoch, a także jednym z najważniejszych włoskich regionów turystycznych.

Najważniejszymi i najpopularniejszymi ośrodkami turystycznymi Lombardii są: Mediolan (z katedrą Santa Maria Nascente, słynnym teatrem operowym La Scala, zespołem sakralnym Santa Maria delle Grazie z freskiem Ostatnia Wieczerza Leonarda da Vinci, jednym z najważniejszych europejskich muzeów sztuki znanym jako Pinacoteca di Brera, a także z legendarną "dzielnicą mody" - Quadrilatero della moda), Pawia (z XIV-wiecznym klasztorem kartuzów - Certosa do Pavia), Bergamo (z zabytkowym zespołem architektonicznym tzw. "Górnego Miasta", Bergamo Alta, otaczającym Piazza Vecchia), Brescia (z zabytkami z czasów rzymskich i longobardzkich), Cremona (ze średniowiecznymi zabytkami wokół Piazza del Comune oraz muzeum Stradivariusa) i Mantua (ze słynnym zespołem zamkowo-pałacowym, dawną siedzibą Gonzagów). Na turystów czeka tu też wiele mniejszych, malowniczo położonych miast i miejscowości nad wielkimi lombardzkimi jeziorami, np. Luino nad Jeziorem Maggiore, Menaggio , Tremezzo , Como , Bellagio i Varenna nad Jeziorem Como, Sirmione , Desenzano del Garda czy Limone sul Garda nad Jeziorem Garda, a także zachowane w różnych miejscach zabytkowe zamki (np. Rocca di Angera nad Jeziorem Maggiore w prowincji Varese) czy sanktuaria (np. Sacro Monte di Varese i Sacro Monte di Ossuccio oraz Eremo di Santa Caterina del Sasso ). Miejscowości położone nad jeziorami oferują bogate możliwości plażowania, kąpieli, uprawiania wszelkiego rodzaju sportów wodnych, a także wycieczek statkami, a Alpy - nieograniczone możliwości uprawiania turystyki górskiej, pieszej (od łatwych spacerów czy wycieczek pieszych poprzez poważne wyprawy górskie do wspinaczki, zarówno w rejonie doliny Valtellina , jak w Alpach Bergamskich, np. w masywie Grigna ) i rowerowej. W zimie do dyspozycji turystów jest kilka nowoczesnych ośrodków narciarskich, m.in. Madesimo-Campodolcino w rejonie Valchiavenna, Bormio czy Livigno . Dla części turystów szczególną atrakcję mogą stanowić liczne w Lombardii ślady obecności ludzi na tych terenach w czasach prehistorycznych, np. słynny, jeden z największych na świecie zbior petroglifów w dolinie Val Camonica lub prehistoryczne osady palafitowe, zachowane w wielu miejscach, np. w pobliżu południowego krańca Jeziora Garda. Wiele z atrakcji Lombardii, w tym wspomniany fresk Leonarda w Mediolanie, oba wspomniane wyżej sanktuaria z grupy Sacri Monti, Mantua i położona niedaleko Mantui Sabbioneta (założone w 1530 roku idealne miasto renesansowe), pozostałości po Longobardach w Brescii oraz w parku archeologicznym Castelseprio , a także Val Camonica i osady palafitowe, figuruje na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Poniżej zamieszczamy skrócone informacje o regionach lub miejscowościach, których omówienia są już w witrynie a41.pl dostępne lub które są aktualnie przygotowywane, wraz ze stosownymi odsyłaczami.
  • prowincja Mediolan
          MEDIOLAN
          katedra Santa Maria Nascente
          fot. PL
        • Mediolan - stolica regionu Lombardia i prowincji Mediolan, położona na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej, na wysokości 122 m n.p.m., 575 km na północny zachód od Rzymu, 267 km na zachód od Wenecji, 283 km na południowy wschód od Zurychu i 320 km na południowy wschód od Genewy. Mediolan jest drugim (po Rzymie) pod względem liczby ludności miastem Włoch, najważniejszym włoskim centrum przemysłowym i finansowym (siedzibą włoskiej giełdy, licznych banków, towrzystw ubezpieczeniowych, itp.), ważnym węzłem komunikacyjnym, ośrodkiem kulturalnym i naukowym, oraz jednym z najważniejszych ośrodków mody w skali światowej; jest też jedną z najpopularniejszych destynacji turystycznych Włoch, przyciągającą rocznie prawie 10 mln zwiedzających.

          MEDIOLAN
          Piazza del Duomo, wejście do słynnej galerii hadlowej (Galleria Vittorio Emanuele II) położonej na północ od placu
          fot. JD
          Najlepszym punktem startowym do zwiedzania miasta jest Plac Katedralny (Piazza del Duomo), przy którym od strony wschodniej wznosi się najsłynniejszy zabytek Mediolanu, katedra Santa Maria Nascente (Duomo di Milano), uważana za jeden z najwspanialszych przykładów architektury gotyckiej. Na północnym boku placu znajduje się wejście do ogromnej galerii handlowej, znanej jako Galleria Vittorio Emanuele II, otwartej w 1877 roku i będącej wówczas jednym z pierwszych i jednym z największych tego typu obiektów na świecie. Galerią można przejść na plac Piazza della Scala, biorący swą nazwę od stojącego przy nim od północnego zachodu jednego z najsłynniejszych teatrów operowych, Teatro alla Scala, zwanego najczęściej krótko - La Scala. Na północny wschód od Piazza della Scala, po obu stronach legendarnej ulicy Via Monte Napoleone, między Via Manzoni i Corso Venezia, leży słynna mediolańska dzielnica mody, Quadrilatero della moda. Na północny wschód od Piazza del Duomo leży Piazza Cordusio, centrum mediolańskiej dzielnicy handlowo-finansowej, skąd ulicą Via Dante można dojść do Castello Sforzesco, dawnego zamku Sforzów, dziś będącego siedzibą kilku muzeów.

          MEDIOLAN
          Sant'Ambroggio
          fot. JD
          Za najważniejsze zabytki sakralne Mediolanu uważane są: kościół św. Ambrożego (Sant'Ambrogio) z XI wieku, jeden z najlepszych przykładów romańskiej architektury Lombardii, bazylika San Lorenzo Maggiore zbudowana na przełomie IV i V wieku (według niektórych źródeł nawet wcześniej, na początku drugiej połowy IV wieku), jeden z najstarszych kościołów Mediolanu, rozbudowany w XII i XVI wieku, oraz klasztor Santa Maria delle Grazie, w którego refektarzu znajduje się słynny fresk Leonarda da Vinci - Ostatnia Wieczerza / Ultima Cena. Za najważniejszą mediolańską galerię sztuki uchodzi Pinacoteca di Brera, gdzie można zobaczyć dzieła m.in. takich artystów, jak Piero della Francesca, Mantegna, Bellini, Francesco Hayez, Tintoretto czy Caravaggio; do innych ważniejszych atrakcji Mediolanu zalicza się tzw. Bibliotekę Ambrozjańską, Muzeum Poldi Pezzoli oraz Museo del Novecento. ...więcej informacji

  • prowincja Monza e Brianza
        • Monza (w przygotowaniu)
        • Bianza (w przygotowaniu)

  • prowincja Bergamo
        • Bergamo (w przygotowaniu)

  • prowincja Lecco
        • Lecco - miasto i gmina (ok. 48 tys. mieszkańców), położone w pobliżu południowo-wschodniego krańca Jeziora Como, 56 km na północny wschód od Mediolanu, 31 km na północny wschód od Como, 42 km na północny zachód od Bergamo. Malowniczo położona stolica prowincji Lecco. Lecco nie uchodzi za szczególnie interesującą destynację turystyczną. Z części przewodników turystycznych i innych źródeł dotyczących miasta zdaje się nawet wynikać, że warto je odwiedzić głównie dlatego, że w domu swego ojca, hrabiego Pietra Manzoniego (1736-1807), rezydencji rodu Manzonich w dzielnicy Caleotto w Lecco, spędził część swego dzieciństwa wybitny włoski pisarz Alessandro Manzoni (1785–1873). Nie wydaje się jednak, by należało wiązać turystyczne znaczenie Lecco przede wszystkim z osobą Manzoniego. Miasto jest ładne, malowniczo położone, i może być atrakcyjnym miejscem wakacyjnego pobytu (zwłaszcza dla osób zainteresowanych sportami wodnymi lub turystyką górską), a także dobrą bazą wypadową do zwiedzania okolic Jeziora Como i całej północnej Lombardii. ...więcej informacji
          VARENNA
          okolice przystani statków i promów
          fot. PL
        • Varenna - miejscowość i gmina (ok. 800 mieszkańców) malowniczo położona na wschodnim brzegu Jeziora Como, 18 km na północ od Lecco Malowniczo położona Varenna, dawniej wioska rybacka, jest dziś jedną z najpopularniejszych miejscowości turystycznych nad Jeziorem Como, z dobrze rozwiniętą infrastrukturą noclegową i gastronomiczną, dogodnie położoną mniej więcej w połowie drogi między północnym a południowym krańcem jeziora. Dzięki swemu położeniu i wygodnym połączeniom promowym z Bellagio, Griante i Menaggio Varenna może być dobrą bazą do zwiedzania całego regionu Jeziora Como. ...więcej informacji
        • Colico - miasto i gmina (niecałe 8 tys. mieszkańców) w Lombardii, położone w pobliżu północnego krańca Jeziora Como, na jego wschodnim brzegu, 37 km na północ od Lecco. Dla większości turystów Colico i okolice stanowią przede wszystkim bazę do uprawiania sportów wodnych. Dla innych bardziej interesujące będą wycieczki górskie w masywie Monte Legnone, a dla turystów zainteresowanych militariami atrakcyjne mogą być liczne w okolicach Colico pozostałości fortyfikacji z różnych okresów historycznych. Dysponujące rozbudowaną infrastrukturą turystyczną miasto może też być dobrą bazą do zwiedzania regionu Jeziora Como i północnej Lombardii. ...więcej informacji

  • prowincja Como
        • Como - miasto i gmina (ok. 85 tys. mieszkańców) położone na wysokości 201 m n.p.m. w pobliżu południowo-zachodniego krańca Jeziora Como, 52,5 km na północ od Mediolanu. Malowniczo położone miasto, stolica prowincji Como, słynące z kilku interesujących zabytków, z których za najważniejszy uchodzi katedra Santa Maria Assunta, jest jednym z najczęściej odwiedzanych przez turystów miejscowości w Lomabrdii, dla wielu z nich pełniąc też rolę bazy wypadowej do zwiedzania całego regionu. ...więcej informacji

  • prowincja Varese - prowincja (ok. 900 tys. mieszkańców) położona w północno-zachodniej części Lombardii. Na zachodzie prowincja Varese graniczy z Piemontem: granica biegnie przez Jezioro Maggiore i dalej na południe wzdłuż początkowego odcinka dolnego biegu rzeki Ticino . Na terenie prowincji leży południowo-zachodni kraniec Jeziora Lugano oraz całe Jezioro Varese , które wraz z sześcioma mniejszymi jeziorami tworzy grupę jezior zwaną "siedmioma jeziorami prowincji Varese" (Sette Laghi Varesini). Najbardziej interesującym miastem prowincji jest jej stolica, Varese . Na północny zachód od Varese znajduje się sanktuarium Sacro Monte di Varese , a na południowy wschód park archeologiczny Castelseprio . Na wschodnim brzegu Jeziora Maggiore najbardziej interesującymi miejscami są miasto Luino , sanktuarium znane jako Eremo di Santa Caterina del Sasso , a także, w pobliżu południowego końca jeziora, dawna twierdza Rocca di Angera .
        • Varese (w przygotowaniu)
        • Sacro Monte di Varese - to sanktuarium, którego początki sięgają V-VI wieku, od Średniowiecza odwiedzane przez pielgrzymów. Składa się z kilkunastu kaplic zbudowanych w obecnym kształcie na początku XVII wieku w miejscowości Santa Maria del Monte, położonej na wysokości 844 m n.p.m. na wzgórzu na północny zachód od Varese (dojazd kolejką linowo-szynową lub autobusem). Sanktuarium jest jednym z zespołu dziewięciu "świętych gór" (Sacri Monti), z których siedem znajduje się na terytorium Piemontu, a dwie w Lombardii.
        • Park archeologiczny znany jako Parco archeologico di Castelseprio znajduje się w pobliżu miasta Castelseprio, na południe od Varese, w miejscu, gdzie stała niegdyś otoczona przedmieściami twierdza longobardzka, wzniesiona na ruinach starożytnej twierdzy rzymskiej. W 1287 roku twierdza została zniszczona przez Viscontich; przetrwały otaczające ją obiekty sakralne, w tym stojący tuż za murami twierdzy kościół, Santa Maria foris portas, słynny dziś z odkrytych w jego wnętrzu w 1944 roku wczesnośredniowiecznych fresków, pochodzących prawdopodobnie z połowy IX wieku i uważanych przez znawców za wyjątkowo cenne. Pozostałości twierdzy, wspomniany kościół oraz pozostałości klasztoru (Monastero di Tora) stojącego niegdyś w pobliżu twierdzy, u stóp wzgórza, na której stała, są zaliczane do najważniejszych pozostałości po Longobardach w Lombardii.
        • Rocca di Angera - to ufortyfikowana budowla, której początki sięgają czasów longobardzkich, wzniesiona w obecnym kształcie w XIV wieku, później przebudowana, od 1449 roku do dnia dzisiejszego pozostająca w rękach rodu Boromeuszów, położona w gminie Angera na niewysokim (ok. 200 m) wapiennym wzgórzu w pobliżu południowego krańca Jeziora Maggiore. Rocca di Angera jest jednym z najlepiej zachowanych zamków w Lombardii. Trzema głównymi atrakcjami tego miejsca są XII-wieczne freski w jednej z sal zamkowych (znanej jako Sala di Giustizia), miesczące się w zamku jedyne we Włoszech, uważane za jedno z ciekawszych w Europie Muzeum Lalek (Museo della Bambola), a także zrekonstruowane średniowieczne ogrody.
        • Eremo di Santa Caterina del Sasso - to pochodzący z XIV wieku klasztor (z dwoma kościołami), z godnymi uwagi dziełami sztuki, położony malowniczo na klifie na wschodnim brzegu Jeziora Maggiore (z okolic klasztoru piękny widok na jezioro), w gminie Leggiuno. Do klasztoru nie ma dojazdu samochodem.
        • Luino - to liczące ok 14 tys. mieszkańców masto znane z odbywającego się w każdą środę targu, przyciągającego rzesze turystów z kraju i zagranicy. ...więcej informacji

  • prowincja Pavia (w przygotowaniu)

  • prowincja Lodi (w przygotowaniu)

  • prowincja Cremona
        • CREMONA
          przed katedrą
          fot. AL
          Cremona - miasto (nieco ponad 70 tys. mieszkańców) położone w dolinie Padu, 85 km na południowy wschód od Mediolanu, znane ze średniowiecznych zabytków najwyższej klasy, a także jako miejsce urodzenia i działalności najwybitniejszego lutnika w historii muzyki, Antonia Stradivariego, zwanego Stradivariusem. Dzięki centralnemu położeniu, tuż przy autostradzie A21 (E70) łączącej Piacenzę z Brescią Cremona może być dobrym punktem wypadowym do zwiedzania całych północnych Włoch. Główną atrakcją turystyczną Cremony jest plac Piazza del Comune, przy którym stoją najważniejsze zabytki miasta: romańska katedra (Cattedrale di Santa Maria Assunta) z XII wieku z elementami gotyckimi, renesansowymi i barokowymi oraz wysoką dzwonnicą, ośmioboczne baptysterium z XII wieku, Palazzo del Comune - ratusz z XIII wieku (w jednej z sal mieszczącego się w ratuszu muzeum można zobaczyć słynne skrzypce "Il Cremonese 1715" wykonane w 1715 roku przez Antonia Stradivariego), oraz tzw. Loggia dei Militi z końca XIII wieku. Stosunkowo niedaleko Piazza del Comune leży Piazza Stradivari, z pomnikiem sławnego lutnika. Nieco oddalone od centrum są: Museo Stradivariano i Museo Civico Ala Ponzone (kolekcja malarstwa, rzeźby, ceramiki, obiektów archeologicznych, itp.). ...więcej informacji

  • prowincja Mantua
        • MANTUA
          zamek-pałac Gonzagów
          fot. AL
          Mantua - miasto (niecałe 50 tys. mieszkańców), w końcu XII wieku otoczone z trzech stron (dla zwiększenia obronności) sztucznymi jeziorami (Lago Superiore, Lago di Mezzo, i Lago Inferiore) utworzonymi z rozlewisk rzeki Mincio wypływającej z Jeziora Garda; czwarte jezioro wyschło w końcu XVIII wieku. Przez prawie cztery stulecia Mantua - rządzona przez ród Gonzagów - była jednym z najważniejszych ośrodków politycznych i kulturalnych w północnych Włoszech. Za główny zabytek Mantui uchodzi Palazzo Ducale, ogromny zespół zamkowo-pałacowy będący niegdyś siedzibą Gonzagów, położony między Piazza Sordello a brzegiem jeziora Lago di Mezzo. Przy Piazza Sordello wznosi się też katedra (Cattedrale di San Pietro, Duomo), zbudowana na przełomie XIV i XV wieku. Na południowy zachód od Piazza Sordello znajdują się kolejne dwa główne place Mantui - Piazza del Broletto i Piazza dell'Erbe, z Palazzo della Ragione (z wieżą zegarową z XV wieku) i charakterystyczną Rotonda di San Lorenzo z XI wieku, a także bodaj najważniejszym kościołem Mantui, Basilica di Sant'Andrea, wzniesionym w XV wieku na polecenie Ludovica II Gonzagi według projektu Albertiego (poźniej przebudowywanym i ukończonym dopiero w XVIII wieku). ...więcej informacji

  • prowincja Brescia - największa pod względem powierzchni, licząca ponad 1,2 mln mieszkańców prowincja Lombardii, położona między Jeziorem Iseo na zachodzie i Jeziorem Garda na wschodzie, oraz Alpami Retyckimi na północy i północnym wschodzie i doliną Padu na południu. Prowincja Brescia graniczy z prowincjami Sondrio na północy i połnocnym zachodzie, Bergamo na zachodzie, Cremona na południowym zachodzie i na południu, Mantua na południu, oraz z prowincją Werona regionu Wenecja Euganejska i prowincją Trydent regionu Trydent-Górna Adyga. Głównymi atrakcjami prowincji są: jej stolica, Brescia (z zabytkami z czasów rzymskich i longobardzkich), miejscowości położone na zachodnim i południowo-zachodnim brzegu Jeziora Garda (w tym Limone sul Garda , Gargnano , Toscolano-Maderno , Gardone Riviera , Salò , San Felice del Benaco , Desenzano del Garda i Sirmione , oraz dolina Val Camonica ze słynnym, jednym z największych na świecie zbiorów petroglifów i prehistoryczne osady palafitowe, zachowane w wielu miejscach, np. w pobliżu południowego krańca Jeziora Garda.
        • Brescia - miasto (niecałe 200 tys. mieszkańców) i gmina w Lombardii, położone ok. 90 km na wschód od Mediolanu, 69 km na północny zachód od Werony, niedaleko południowego krańca Jeziora Garda. Drugie, po Mediolanie, największe miasto Lombardii, stolica prowincji Brescia. Jeden z najważniejszych ośrodków przemysłowych Włoch. Założone ok. 1200 lat p.n.e. miasto, bogate w dobrze zachowane zabytki ze wszystkich okresów historycznych, jest dziś jedną z najpopularniejszych destynacji turystycznych północnych Włoch. Do najważniejszych zabytków Brescii, figurujących na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, należą park archeologiczny obejmujący rejon rzymskiego forum oraz zespół klasztorny San Salvatore-Santa Giulia z czasów Longobardów. ...więcej informacji
          LIMONE
          fot. AL
        • Limone sul Garda - niewielka (ok. tysiąca mieszkańców) miejscowość w północnej części zachodniego brzegu Jeziora Garda, wciśnięta między jezioro i strome skały. Kościół San Benedetto z XVII wieku, port, promenada, mała starówka. Pozostałości licznych limonaie (uprawa cytryn), najlepiej widoczne od strony jeziora. ...więcej informacji
        • Gargnano - popularna miejscowość turystyczna (ok. 3 tys. mieszkańców) położona na zachodnim brzegu Jeziora Garda, z kilkoma zabytkami. Gargnano może być wygodną bazą wypadową do zwiedzania całego rejonu na zachód od jeziora. ...więcej informacji
        • Toscolano-Maderno - dwie połączone miejscowości (ok. 7 tys. mieszkańców) położone na zachodnim brzegu Jeziora Garda. Charakter turystyczny ma leżące od strony południowej Maderno, z szeroką plażą. ...więcej informacji
        • Gardone Riviera - mała miejscowość i gmina znana z dawnej rezydencji Gabriela d'Annunzio (obecnie muzeum) oraz ogrodu botanicznego. ...więcej informacji
        • Salò - licząca nieco ponad 10 tys. mieszkańców miejscowość i gmina na zachodnim brzegu jeziora Garda, nad zatoką, z długą i bardzo ładną promenadą nadbrzeżną oraz kilkoma interesującymi zabytkami. W latach 1943-1945 Salò było stolicą tzw. Republiki Salò, mariontkowego państwa stworzonego przez Niemców po obaleniu rządów faszystowskich we Włoszech. ...więcej informacji
        • San Felice del Benaco - (w przygotowaniu)
          MANTUA
          fot. AL
        • Desenzano del Garda - największa miejscowość (ok. 27 tys. mieszkańców) nad Jeziorem Garda, położona na jego południowo-zachodnim krańcu, z promenadą, plażami, ośrodkiem sportów wodnych i kilkoma interesującymi zabytkami, znana jao miejscowość wypoczynkowa już w czasach rzymskich ...więcej informacji
        • Sirmione - licząca ok. 7 tys. mieszkańców miejscowość i gmina na półwyspie Sirmione, wcinającym się od południa w Jezioro Garda niemal dokładnie w połowie południowego brzegu. Popularne miejsce wypoczynku i uzdrowisko (gorące źródła wody zawierającej siarkę) znane od czasów rzymskich. Główne atrakcje: ruiny rzymskiej willi zwanej Grotte di Catullo i warowny zamek na wodzie Scaligerich z XIII wieku. ...więcej informacji

  • prowincja Sondrio - licząca ok. 180 tys. mieszkańców górzysta prowincja położona na północy Lombardii, granicząca ze Szwajcarią (kantony Ticino i Gryzonia), ze stolicą w Sondrio . Dwiema głównymi częściami prowincji są: Valchiavenna , region alpejski położony na północ od Jeziora Como, obejmujący w szczególności dolinę Valle Spluga (zwaną też Val San Giacomo), między przełeczą Passo dello Spluga a Chiavenną , oraz Valtellina , region pokrywający się w przybliżeniu z dorzeczem górnego biegu rzeki Adda . Głównymi miastami prowincji są Sondrio, Tirano , Bormio i Livigno , a turystyczna atracyjność prowincji jest związana przede wszystkim z Alpami, zarówno w lecie (turystyka piesza i rowerowa), jak w zimie (narciarstwo i inne sporty zimowe). Szczególną atrakcję stanowi położona na wysokości 2757 m n.p.m. przełęcz znana jako Passo dello Stelvio oraz biorący od niej nazwę park narodowy, Parco Nazionale dello Stelvio .
        • Montespluga (w przygotowaniu)
        • Madesimo (w przygotowaniu)
        • Campodolcino (w przygotowaniu)
        • San Giacomo Filippi (w przygotowaniu)
          CHIAVENNA
          Viale Consoli Chiavennaschi (droga SS36), widok z mostu na Merze w górę rzeki (z prawej widoczna wieża kościoła Santa Maria)
          fot. PL
        • Chiavenna - historyczne miasto i gmina (niecałe 7,5 tys mieszkańców) położone na północ od Jeziora Como, 127 km na północny wschód od Mediolanu, 70 km na północny zachód od Sondrio, niedaleko granicy ze Szwajcarią. Chiavenna jest największym miastem alpejskiego regionu i popularnym ośrodkiem turystycznym, znanym m.in. ze słynnego festiwalu "Sagra dei Crotti". Za najważniejszy zabytek Chiavenny uważa się kolegiatę św. Wawrzyńca (Collegiata di San Lorenzo). Chiavenna może być też dobrą bazą wypadową do zwiedzania całego regionu Valchiavenna. ...więcej informacji
      • Piuro - gmina (niecałe 2 tys. mieszkańców) położona 6,5 km na wschód od Chiavenny, 8,5 km od granicy ze Szwajcarią. W XV i XVI wieku w tym rejonie leżało miasto Piuro, wówczas bogaty, znany w Europie ośrodek handlowy, prawie całkowicie zniszczony przez ogromne osuwisko góry Monte Conto, u której stóp Piuro leżało. Dziś głównymi atrakcjami gminy są: muzeum (Museo degli scavi di Piuro) poświęcone historii miejscowości przed katastrofą, a także położony w pobliżu wodospad znany jako Cascate dell'Acquafraggia. ...więcej informacji
        • Villa di Chiavenna - miejscowość i gmina (ok. 1000 mieszkańców), położona na wysokości 633 m n.p.m., nad rzeką Merą, sąsiadująca ze szwajcarską gminą Bregaglia. Za najważniejsze atrakcje turystyczne gminy uważane są stare rezydencje w centrum miejscowości i pobliskie rezydencje wiejskie oraz liczne w okolicy tzw. crotti (jaskinie wykorzystywane przez miejscową ludność jako miejsca przechowywania żywności) ...więcej informacji
        • Gordona (w przygotowaniu)
        • Morbegno (w przygotowaniu)
        • Sondrio (w przygotowaniu)
        • Tirano (w przygotowaniu)
        • Bormio - miejscowość i gmina (ok. 4 tys. mieszkańców), położone na wysokości 1225 m n.p.m. w dolinie Addy, niedaleko granicy szwajcarskiej. Bormio jest malowniczo położoną miejscowością turystyczną, z dobrze zachowanym średniowiecznym centrum miasta, i źródłami termalnymi znanymi już w czasach rzymskich i wykorzystywanymi do dzisiaj (Terme di Bormio). W zimie Bormio jest popularnym ośrodkiem narciarskim. ...więcej informacji w przygotowaniu
        • Livigno (w przygotowaniu)
Lombardia w sieci
Inne strony