Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Milazzo
Włochy, Sycylia (➤ mapka)
Miasto (ponad 32 tys mieszkańców) w północno-wschodniej Sycylii, położone nad Morzem Tyrreńskim, 39 km na zachód od Messyny (➤ mapka). Najlepszy punkt wypadowy do zwiedzania Wysp Liparyjskich. Dojazd autostradą A20 (E90), biegnącą wzdłuż północnego wybrzeża Sycylii.

Milazzo, Piazza Caio Duilio, widok w kierunku południowego odcinka Piano Baele, fot. PL
Rejon Milazzo był zamieszkały już w czasach prehistorycznych. W Starożytności istniała tu osada znana jako Mylae, założona prawdopodobnie (lub zhellenizowana) pod koniec VIII wieku p.n.e. przez kolonistów greckich z Zankle (dzisiejszej Messyny). Później miasto, przez stulecia przechodzące z rąk do rąk, na dłuższy czas zostało opanowane przez Kartagińczyków, a następnie w III wieku p.n.e., po dwu słynnych bitwach morskich między flotą rzymską a flotą kartagińską - w 260 roku p.n.e. pod Mylae (pierwszej bitwie morskiej z Kartaginą wygranej przez Rzymian ) i w 257 roku p.n.e. pod Tyndaris - i po zajęciu niedługo potem przez Rzymian dzisiejszego Palermo (wówczas Panormus) znalazło się w strefie wpływów Rzymu, by ostatecznie dwa wieki poźniej, po wygranej przez Marka Agryppę bitwie morskiej w 36 roku p.n.e. między siłami Oktawiana, któremu służył Agryppa, a siłami Pompejusza, stać się miastem rzymskim.

Milazzo, pieszy odcinek Via Giacomo Medici, fot. PL
Po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego Milazzo pozostawało przez pewien czas w rękach Bizancjum, stając się w tym czasie jedną z pierwszych na Sycylii siedzib biskupstwa. W IX wieku Sycylia została podbita przez Arabów, którzy w miejscu dziś znanym jako Castello di Milazzo zaczęli budować twierdzę, stanowiącą zalążek fortyfikacji, dziś zajmujących rozległy teren o powierzchni ok. 7 hektarów, z zabudowaniami o powierzchni ok. 12 tys m2. Zamek został powiększony przez Normanów, którzy przejęli Sycylię na przełomie XI i XII wieku, następnie odbudowany i znacznie wzmocniony przez Fryderyka II Hohenstaufa, panującego na Sycylii w latach 1198-1250, i wreszcie przez Hiszpanów jeszcze rozbudowany i otoczony murami obronnymi z okrągłymi wieżami. Rozwijające się wokół zamku miasto przez stulecia pozostawało ważnym w regionie północno-wschodniej Sycylii ośrodkiem rolnictwa i rybołóstwa (w tym połowów tuńczyka), aż do zjednoczenia Włoch w 1861 roku (później straciło nieco na znaczeniu głównie dlatego, że straciło na znaczeniu strategiczne położenie miasta, zamku i portu).

Milazzo, Capo Milazzo, fot. PL
Położenie miasta pozostaje natomiast jego kluczowym atutem z turystycznego punktu widzenia. Milazzo leży u podstawy długiego na około 8 km wąskiego półwyspu wychodzącego w Morze Tyrreńskie między dwiema zatokami: Golfo di Patti na zachodzie (zatoką ciągnącą się aż do przylądka zwanego Capo Calavà) i Golfo di Milazzo na wschodzie. W odległości kilkudziesięciu kilometrów na północny zachód od Milazzo leżą Wyspy Liparyjskie (markerem oznaczona jest największa z nich, Lipari), zwane też Wyspami Eolskimi (Isole Lipari, Isole Eolie) - grupa kilkunastu wysp pochodzenia wulkanicznego (na dwu z tych wysp, Vulcano i Stromboli, znajdują się wciąż czynne wulkany) stanowiąca jedną z największych atrakcji turystycznych w tym rejonie Morza Śródziemnego. Port Milazzo, stanowiący główny punkt orientacyjny miasta, jest też najważniejszym punktem wypadowym do zwiedzania Wysp Liparyjskich, na które można dostać się korzystając z jednej z licznych jednostek pływających regularnie między Milazzo a wyspami (można też, mając odpowiednie uprawnienia, wyczarterować jacht). Milazzo może też być dobrą bazą do zwiedzania całej północno-wschodniej Sycylii, od Messyny do miejscowości położonych nad Golfo di Patti (w tym np. do Tyndaris); dalej byłoby do Parku Narodowego w górach Nebrodi albo na południe, do miejscowości w rejonie Etny, ale nawet takie wycieczki są możliwe, o ile przeznaczy się na nie cały dzień (➤ mapka).

W samym mieście za główny zabytek uważa się pozostałości wspomnianego wyżej zamku, Castello di Milazzo, oraz sąsiadującej z nim tzw. starej katedry, wzniesionej w XVII wieku w miejscu wcześniejszego kościoła (Chiesa Madre di Santa Maria) według projektu Camillo Camillianiego. Zamek, stara katedra i stare miasto znajdują się na niewysokim wzgórzu położonym ok. 1,5 km na północ od portu; spacer ulicą Via Umberto Io i dalej Via G. B. Impallomeni nie powinien zająć więcej niż pół godziny, chyba że będzie się chciało przy okazji rzucić okiem na dwa zabytki położone niedaleko Piazza Roma, Santuario di San Francesco di Paola z XV wieku oraz kościół i klasztor San Papino z XVII wieku (San Papino i San Francesco di Paola są, obok Santo Stefano Protomartire, patronami Milazzo).

Milazzo, widok okolic Capo Milazzo w stronę Golfo di Patti, fot. PL
Znacznie dalej, bo ok. 6,5-7 km, jest od portu do końca półwyspu - cypla Capo Milazzzo; można jednak dojechać samochodem (drogą SP72 lub SP72bis) aż do parkingu, od którego można zejść schodkami do sanktuarium św. Antoniego z Padwy Santuario di Sant'Antonio da Padova) - małego kościoła wykutego w skale w miejscu, gdzie podobno święty znalazł schronienie, gdy jego płynący do Lizbony statek rozbił się podczas gwałtownej burzy morskiej w 1221 roku (grota już w 1232 roku stała się miejscem kultu, a w 1575 roku powstała tu świątynia istniejąca do dziś w mniej więcej ówczesnym kształcie, choć później jeszcze parokrotnie modyfikowana). Ze ścieżki prowadzącej z parkingu prawie do samego końca półwyspu rozciągają się wspaniałe widoki w stronę Golfo di Patti, a także na północ, w stronę Wysp Liparyjskich; panoramę dużego odcinka wybrzeża Morza Tyrreńskiego można też podziwiać z okolic oznaczonej markerem latarni morskiej.

Za centrum dzisiejszego Milazzo uważa się najbliższe okolice portu i dzielnicę położoną od portu na północ. Jednym z ważniejszych placów jest Piazza Caio Duilio (biorący swą nazwę od imienia Gaiusza Duiliusza, ktory dowodził flotą rzymską podczas wspomnianej wyżej bitwy morskiej z Kartagińczykami w 260 roku p.n.e.); przy placu, obok niewielkiego kościoła (Chiesa del Carmine), stoi budynek, w którym mieści się biuro turystyczne (Ufficio Turistico di Milazzo) oraz niewielkie muzeum morskie (Museo della Tonnara e del Mare).
Milazzo, Lungomare Garibaldi, fot. PL
Na północ z placu biegnie Via Cumbo Borgia, którą w kilka minut można dojść do tzw. nowej Katedry, poświęconej Santo Stefano Protomartire, zbudowanej w pierwszej połowie XX wieku. Mając w Milazzo nieco więcej czasu warto też przejść się ulicami prowadzącymi wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu (równolegle do północno-zachodniego nabrzeża portu biegnie Via Luigi Rizzo, dalej, za Piazza della Repubblica, Via Francesco Crispi, a jeszcze dalej na północ Lungomare Garibaldi), z widokami w stronę Golfo di Milazzo.

Milazzo w sieci
Milazzo (anciently Mylae) is a town (with a population of over 32,000 inhabitants) in Italy, located in the Province of Messina in Sicily, known as a departure point for ferries to the Aeolian Islands. The main sights are: the Castle of Milazzo with a Gothic portal dating from the 14th century and the rock church of St. Anthony of Padua.

Inne strony

Galeria zdjęć

Capo Milazzo, fot. PL
Capo Milazzo, fot. PL

Milazzo, Santuario di Sant'Antonio da Padova, wnętrze, fot. PL
Capo Milazzo, fot. PL

Ścieżka na Capo Milazzo, fot. PL
Milazzo, widok w stronę Wysp Liparyjskich, fot. PL

Milazzo, Lungomare Garibaldi, skrzyżowanie z Via Francesco Crispi i Via Giacomo Medici, fot. PL
Milazzo, Piazza Caio Duilio, fot. PL

Milazzo, Lungomare Garibaldi, okolice jednego z portów jachtowych, widok w stronę Golfo di Milazzo, fot. PL
Milazzo, Lungomare Garibaldi, okolice jednego z portów jachtowych, widok w stronę Golfo di Milazzo, fot. PL

Milazzo, Lungomare Garibaldi, fot. PL
Milazzo, Lungomare Garibaldi, fot. PL