Galeria zdjęć

BERGEN
monogram Chrystiana VII - króla Danii i Norwegii w latach 1766-1808, na budunku dawnego ratusza przy Rådstuplassenfot. JD
, 209 km od Stavanger
, stolicy sąsiedniego okręgu Rogaland, oraz 197 km od Leikanger
(➤ mapka(➤ mapka)). Węzeł komunikacyjny, z lotniskiem międzynarodowym Bergen-Flesland położonym 19 km na południe od Bergen i dworcem kolejowym (Bergen-Flesland) w centrum miasta. Założone w drugiej połowie XI wieku, niegdyś największe i główne miasto Norwegii oraz jedno z najważniejszych miast Ligi Hanzeatyckiej, dziś ośrodek administracyjny, naukowy i kulturalny, a także, po części z uwagi na rolę w historii kraju, po części w związku z położeniem ("brama do fiordów"), jedna z najpopularniejszych norweskich destynacji turystycznych.
, jednego ze wzgórz otaczających Bergen, wzniesienia o wysokości 399 m n.p.m., na które (na wysokość 320 m) można z centrum miasta w ciągu 8 minut wyjechać uruchomioną w 1918 roku koleją linowo-terenową (Fløibanen). W lewej części zdjęcia dobrze widoczne jest jezioro Lille Lungegårdsvannet
, wokół którego skupia się centrum dzisiejszego Bergen, w prawej - półwysep Nordnes
, zatoka Vågen
i nabrzeże historycznego centrum miasta, Bryggen
, w głębi zaś - fiord Byfjorden
. Inną kolejką (Ulriksbanen) można wjechać na najwyższe w bezpośrednim otoczeniu Bergen wzgórze Ulriken
(643 m), z wieżą telewizyjną i restauracją na szczycie oraz siecią pieszych szlaków turystycznych o różnym stopniu trudności.
, położonego w miejscu, gdzie w wielkim pożarze w 1917 roku spłonęła prawie cała zabudowa, oraz rejon wokół wspomnianego przed chwilą jeziora.
-
oznaczają cztery z siedmiu budynków kompleksu muzealnego KODE, jednego z największych muzeów sztuki w krajach skandynawskich, m.in. z bogatą kolekcją dzieł Edvarda Muncha (eksponowaną w KODE 3); trzy pozostałe budynki należące do kompleksu KODE - to domy trzech norweskich kompozytorów, w tym dawna willa należąca do Edvarda Griega w Troldhaugen (ok. 10 km na południe od centrum Bergen), Haralda Sæveruda i Olego Bulla. Markerem
oznaczona jest Grieghalle, sala koncertowa mogąca pomieścić ok. 1500 słuchaczy, markerem
- główny budynek Uniwersytetu w Bergen (Universitetet i Bergen), z dwoma muzeami (Kulturhistorisk museum i Naturhistorisk museum) na terenie kampusu, markerem
- secesyjny budynek Teatru Narodowego (Den Nationale Scene), a markerem
- stojący na skwerze na północny zachód od Lille Lungegårdsvannet pomnik Griega.
, Bergen-Flesland, znajduje się dawny szpital dla trędowatych (dziś muzeum, Lepramuseet), jeden z nielicznych dobrze zachowanych tego rodzaju szpitali w Europie, Sankt Jørgens Hospital i Bergen
, gdzie w 1873 roku Armauer Hansen, norweski lekarz i naukowiec, odkrył bakterię będącą przyczyną choroby.
rozciąga się półwysep Nordnes
, częściowo zabudowany tradycyjnymi drewnianymi domami stojącymi przy wąskich ulicach. Część półwyspu zajmuje park publiczny Nordnesparken
założony pod koniec XIX wieku. Na terenie parku warto zwiedzić akwarium, Akvariet i Bergen
, jedno z największych i najnowocześniejszych w Skandynawii; w pobliżu znajduje się Havforskningsinstituttet (Instytut Morski), największa w Norwegii placówka badawcza tego typu.
oznaczony jest kościół Nykirken, z historią sięgającą pierwszej połowy XVII wieku, a markerem
- mający długie tradycje, popularny wśród mieszkańców Bergen i turystów targ rybny, Fisketorget.
. Do najważniejszych zabytków w tym rejonie zalicza się
twierdzę Bergenhus
(Bergenhus Festning), oznaczony markerem
rejon tradycyjnej drewnianej zabudowy zwany Bryggen, oraz dwa kościoły: trzynawową bazylika Mariakirken
(Kościół Mariacki), najstarszą budowlę w Bergen, z historią sięgającą pierwszej połowy XII wieku, pierwotnie romańską, później rozbudowaną w stylu gotyckim, z dwiema bliźniaczymi wieżami, godnymi uwagi ołtarzem głownym i amboną, wielokrotnie uszkadzaną w pożarach i wielokrotnie odbudowywaaną i poddawaną renowacji (ostatnio w 2013 roku), oraz Korskirken
(kościół św. Krzyża), którego najstarsze elementy pochodzą z drugiej połowy XII wieku.
, dawna siedziba władców Norwegii, jest jedną z najstarszych i jedną z najlepiej zachowanych twierdz w kraju, z najstarszymi elementami pochodzącymi z połowy XIII wieku. Z tego okresu pochodzi rezydencja królewska znana jako Håkonshallen
, dziś wykorzystywana w celach reprezentacyjnych, a także najstarsze elementy wieży Rosenkrantza
(Rosenkrantztårnet), zwanej tak od nazwiska gubernatora Erika Rosenkrantza (1519-1575), który zarządzał budowlą w latach 1560-1568, zachowanej w większości w XVI-wiecznym kształcie (obie wspomniane budowle są oddziałami Muzeum Miejskiego); markerem
oznaczone jest muzeum poświęcone historii twierdzy.
oznaczone jest założone w 1976 roku muzeum historyczne, eksponujące m.in. pozostałości po dawnej zabudowie Bergen odkryte po pożarze w 1955 roku (muzeum Brygen jest - podobnie, jak wspomniane przed chwilą budynki zachowane na terenie twierdzy Bergenhus - oddziałem Muzeum Miejskiego w Bergen).
oznaczone jest Muzeum Hanzeatyckie (Det Hanseatiske Museum og Schøtstuene), poświęcone historii Bergen jako jednego z najważniejszych miast Hanzy, zaś markerem
- tzw. muzeum Theta, stanowiące rekonstrukcję małego pomieszczenia, w którym podczas drugiej wojny światowej przez dwa lata działało uruchomione przez grupę młodych ludzi ("grupę Theta") urządzenie pozwalające na kontakt radiowy z Londynem i przekazującej do Londynu informacje o ruchach floty niemieckiej (ostatecznie odkryte i zniszczone przez nazistów). Dla części turystów atrakcją będzie stojący w zatoce Vågen, w miejscu oznaczonym markerem
, zwodowany w 1914 roku trzymasztowy żaglowiec Statsraad Lehmkuhl, okręt szkoleniowy marynarki norweskiej.
, dzisiejsza rezydencja królewska, otoczona dostępnym dla wszystkich parkiem. Historia budowli, przypominającej zamek, siega Średniowiecza. Do 1927 roku, gdy posiadłość stała się rezydencją norweskiej rodziny królewskiej, przechodziła wielokrotnie z rąk do rąk. Ostatnim właścielem był Christian Michelsen 1857-1925), przedsiębiorca i polityk, w latach 1907-1907 premier Norwegii, uważany za człowieka, ktory odegrał kluczową rolę w procesie oddzielenia Norwegii od Szwecji i uzyskania przez Norwegię pełniej niepodległości. Po śmierci Michelsena posiadłość została, po zakończonej sukcesem narodowej zbiórce środków finansowych, zakupiona przez państwo i stała się oficjalną rezydencją królewską. Otaczający rezydencję park jest, jak wspomniano, otwarty dla publiczności; można też zwiedzać parter budynku (z przewodnikiem).