Ettal

Miejscowość i gmina (ok. 800 mieszkańców) w Bawarii, położone w rejencji Górna Bawaria, w powiecie Garmisch-Partenkirchen, 86 km na południowy zachód od Monachium , 15 km na północ od Garmisch-Partenkirchen . Głównymi atrakcjami turystycznymi gminy są barokowy klasztor benedyktynów oraz dawna rezydencja Ludwika II Bawarskiego, znana jako Schloss Linderhof. Dojazd z Monachium: autostradą 95 do oznaczonego markerem połączenia z drogą krajową 2, następnie drogą 2 do skrzyżowania z drogą 23 w pobliżu Obergau i wreszcie drogą 23; z Garmisch-Partenkirchen drogą 2 do wspominanego skrzyżowania w pobliżu Obergau i drogą 23 (➤ mapka)(➤ mapka).

Miejscowość Ettal leży na wysokości 877 m n.p.m., w Alpach Ammergawskich (Ammergauer Alpen), w dolinie Graswangtal, między miejscowościami Obergau w dolinie rzeki Loisach (Loisachtal), wpadającej do Jeziora Kochelsee, i Oberammergau , miejscowości słynnej z widowisk pasyjnych wystawianych przez mieszkańców od 1634 roku, położonej w dolinie rzeki Ammer (Ammertal), dopływu Neckaru. Głównymi atrakcjami Ettal są: położone w centrum miejscowości opactwo benedyktynów (Kloster Ettal) oraz Schloss Linderhof - położona ok 10 km na zachód od klasztoru dawna rezydencja Ludwika II Bawarskiego, króla Bawarii w latach 1864-1886 (dojazd drogą lokalną 2060).

Opactwo zostało założone przez cesarza Ludwika IV Bawarskiego, pierwszego króla Niemiec i cesarza z rodu Wittelsbachów, w 1330 roku, i przez stulecia było ważnym miejscem kultu w regionie i celem pielgrzymek. Największe znaczenie klasztor uzyskał w XVIII wieku, po utworzeniu na terenie opactwa Akademii Rycerskiej (Ritterakademie). Po pożarze w 1744 roku kompleks klasztorny został odbudowany w stylu barokowym, z zachowaniem pierwotnego planu kościoła (zbudowanego na planie dwunastoboku jako kopia Grobu Pańskiego w Jerozolimie).

W 1803 roku klasztor został zsekularyzowany (a jego majątek częściowo przejęty przez państwo, częściowo sprzedany), później jednak jeden z kolejnych właścicieli zwrócił klasztor benedyktynom. Dziś klasztor, funkcjonujący jako niezleżne opactwo, prowadzi gospodarstwo rolne, hotel i kilka pensjonatów, szkołę z internatem, wydawnictwo, a także wytwórnię likierów i browar, będąc jednym z największych pracodawców w regionie. Uchodzi też za jedną z ważniejszych atrakcji turystycznych Bawarii.

Schloss Linderhof


Schloss Linderhof – to neobarokowy pałac zbudowany w latach 1870-1886 przez króla Ludwika II Bawarskiego na terenie, gdzie wcześniej stał mały "królewski domek" (Königshäuschen) należący do ojca Ludwika, Maksymiliana II (początkowo stanowiący część budowanej rezydencji, poźniej przeniesiony w miejsce położone ok. 200 m na zachód od miejsca, gdzie stał pierwotnie). Schloss Linderhof, wzorowany na XVIII-wiecznych rezydencjach francuskich, jest jedną z trzech rezydencji Ludwika II (pozostałe dwie to Schloss Neuschwanstein w pobliżu miejscowości Füssen w powiecie Ostallgäu oraz pałac Herrenchiemsee, na wyspie Chiemsee), najmniejszą, ale jedyną, której budowa została ukończona za życia króla, i jedyną, w której mieszkał przez dłuższy czas. Pałac, wraz z otaczającym go parkiem (w którym warto zwrócić uwagę na kilka stylizowanych budowli, m.in. na tzw. Venusgrotte, wzorowaną na scenerii pierwszego aktu Tannhäusera Ryszarda Wagnera, tzw. Maurischer Kiosk, Marokkanisches Haus, i in.), jest dziś jedną z najważniejszych i najpopularniejszych atrakcji Bawarii, odwiedzanych corocznie przez kilkaset tysięcy turystów z całego świata.