Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Parc Nacional d'Aigüestortes
i Estany de Sant Maurici

Hiszpania, Katalonia (➤ mapka)(➤ mapka)
Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici - to założony w 1955 roku, jedyny w Katalonii park narodowy, położony w Pirenejach, w prowincji Lleida, ok. 140 km od Lleidy , ok. 20 km (w linii prostej, drogą dostępną dla samochodów ok. 55 km) od miejscowości Vielha , stolicy powiatu (comarca) Val d'Aran. W miejscowości Boí znajduje się zachodnie wejście do parku, w miejscowości Espot - wschodnie (➤ mapka)(➤ mapka).

ESPOT
fot. AL
Parc Nacional d'Aigüestortes i Estany de Sant Maurici (po hiszpańsku: Parque nacional de Aiguas Tortas y Lago de San Mauricio) został założony w 1955 roku jako piąty park narodowy w Hiszpanii, drugi w Pirenejach (po parku Ordesa i Mont Perdut), jedyny w Katalonii. Nazwa "Aigüestortes" odnosi się do meandrów rzeki Riu de Sant Nicolau , głównej rzeki zachodniej cześci parku, wypływającej ze stawu znanego jako Estany Long i wpadającej do Noguera de Tor , dopływu Noguera Ribagorça, zaś nazwa "Sant Maurici" - do nazwy najpopularniejszego miejsca wschodniej części parku, Stawu św. Maurycego (Estany de Sant Maurici ), z którego wypływa Riu Escrita , wpadająca do rzeki Noguera Pallaresa . Obie cześci parku leżą po południowej stronie głównej grani Pirenejów, ale, oddzielone grzbietem łączącym szczyty Pic del Portarró (2734 m) i Agulla del Portarró (2675 m), różnią się zarówno pod względem krajobrazu, jak klimatu (część zachodnia, bardziej płaska, jest pod większym wpływem klimatu atlantyckiego, część wschodnia - pod wpływem klimatu kontynentalnego). Dolina rzeki Sant Nicolau, Vall de Sant Nicolau, geograficznie należąca od rejonu doliny Vall de Boí, również z administracyjnego punktu widzenia należy prawie w całości (91%) do gminy Vall de Boí w powiecie Alta Ribagorça. Część wschodnia, tzn. dolina rzeki Escrita, geograficznie będąca częścią doliny Vall d'Aneu, należy do gminy Espot w powiecie Pallars Sobirà. Obie doliny łączy wysoka na 2427 m n.p.m. przełęcz Portarró d'Espot , zwana też krócej Portarró; przebiega przez nią jedna z najpopularniejszych tras turystycznych w parku.

Cały park ma powierzchnię 408,52 km2, z czego 141,19 km2 to jego strefa wewnętrzna, zaś 267,33 km2 - to otaczająca ją strefa buforowa (otulina). Park, jako całość, leży w powiatach Val d'Aran, Alta Ribagorça, Pallars Sobirà i Pallars Jussà; wewnetrzna strefa parku leży w gminach Vall de Boí w powiecie Alta Ribagorça oraz Espot w powiecie Pallars Sobirà. Dwa główne wejścia do parku znajdują się w Boí po stronie zachodniej i w Espot po stronie wschodniej; w obu miejscowościach działają punkty informacji turystycznej.

Na terenie parku znajdują się cztery pirenejskie szczyty o wysokości przekraczającej 3000 m n.p.m. i kilkadziesiąt, których wysokość przekracza 2500 m. Najwyższym szczytem w parku jest oznaczony markerem Pic de Comaloforno (3029 m), ale najbardziej znanymi są bliźniacze szczyty Gran Encantat (2748 m) i Petit Encantat (2734 m), położone na południowy wschód od Stawu św. Maurycego (widok od strony stawu w stronę Els Encantat jest bodaj najpopularniejszym motywem parku prezentowanym na pocztówkach, w folderach turystycznych, itp.). W wewnętrznej strefie parku znajduje się ok. 80 stawów, z których, poza już wymienionymi (Estany Llong i Estany Sant Maurici) najbardziej znanymi są m.in. Estany de Llebreta, Estany Gran d'Amitges , a także bardzo glęboki staw Estany Negre de Peguera , położony na wschód od jednego z bardziej znanych szczytów parku, Pic de Peguera (1983 m), na wysokości 2330 m n.p.m.; w całym parku stawów o powierzchni powyżej pół hektara jest prawie 200.


Wstep do parku jest bezpłatny. Samochód trzeba zostawić na jednym z parkingów w pobliżu zachodniego lub wschodniego wejścia do parku. W lecie główną atrakcją parku są szerokie możliwości uprawiania turystyki pieszej, poczynając od łatwych spacerów, poprzez dłuższe i wymagające lepszej kondycji wycieczki lub poważniejsze wyprawy górskie, do wspinaczki. Przykładem łatwej i niezbyt długiej wycieczki w zachodniej części parku może być spacer od Estany Llebreta wzdłuż rzeki Sant Nicolau do Estany Llong, a w części wschodniej - wycieczka znad Estany Sant Maurici do Estany Gran d'Amitges lub do Estany Negre de Peguera. Niektóre drogi są dostępne dla rowerów górskich. W zimie można uprawiać narciarstwo przełajowe. W lecie na terenie parku i w okolicach działa wiele schronisk górskich.