Grossglockner (zwany także krótko: Glockner) jest drugim pod względem wybitności szczytem w Alpach. Zdobycie szczytu 28 lipca 1800 roku przez uczestników drugiej wyprawy (pierwsza, w 1799 roku, zakończyła się niepowodzeniem) zorganizowanej przez ówczesnego księcia-biskupa Karyntii, Franza II Xavera von Salm-Reifferscheidt-Krautheim, było jednym z ważniejszych wydarzeń w historii alpinizmu.
Północno-wschodnie zbocza Grossglocknera pokrywa najdłuższy lodowiec w Austrii i w Alpach Wschodnich (a także dziewiąty pod względem długości w całych Alpach), Pasterze. Góra ma dwa wierzchołki: Grossglockner (3798 m) oraz Kleinglockner (3770 m), rozdzielone wąską przęłęczą zwaną Glocknerscharte (3766 m). Ze szczytu rozciąga się niezwykle rozległy widok. Miejscowościami położonymi najbliżej Grossglocknera są Kals am Grossglockner w Tyrolu (ok. 8 km w linii prostej na południowy zachód) oraz Heiligenblut w Karyntii (ok. 12 km na południowy wschód). Bliżej, nieco ponad 4 km na wschód od szczytu znajduje się słynące z widoku na Grossglocknera miejsce zwane Franz-Josefs-Höhe (2369 m), do którego można dojechać drogą stanowiącą odgałęzienie alpejskiej trasy samochodowej znanej jako Grossglockner Hochalpenstrasse łączącej Fusch an der Glocknerstrasse z Heiligenblut.

GROSSGLOCKNER
(3798 m)widok na szczyt z okolic Franz-Josefs-Höhe (2369 m)
od lewej: schronisko Erzherzog-Johann Hütte (3454 m), lodowiec Hofmann, w chmurach główny szczyt Grossglockner (3798 m), lodowiec Glockner, Teufelskamp (3511 m), przełęcz Untere Ödenwinkel Scharte (3177 m), oraz Johannisberg (3453 m), spod którego wypływa lodowiec Pasterze, fot. PL


