Poniżej zamieszczamy krótkie opisy masywów górskich, szczytów i wysokich przełeczy Wysokich Taurów, najwyższego pasma górskiego położonego w Austrii (w krajach związkowych Salzburg, Tyrol i Karyntia), stanowiącego część Alp Centralnych, jednej z trzech części Alp Wschodnich. Najwyższy szczytem Wysokich Taurów jest Grossglockner (3798 m). Jeśli w witrynie a41.pl istnieje odpowiednia osobna strona poświęcona danemu szczytowi lub przełęczy, dodajemy stosowny odsyłacz.
Grossglockner (3798 m)
Grossglockner (3798 m) - to najwyższy szczyt Austrii, położony na granicy Tyrolu i Karyntii, w Alpach Wschodnich, w podgrupie górskiej Wysokich Taurów znanej jako Glocknergruppe (➤ mapka)(➤ mapka).
Grossglockner jest jednym z najpopularniejszych w Wysokich Taurach rejonów wspinaczkowych, natomiast dla turystów droga na szczyt jest zbyt trudna i niebezpieczna.
Grossglockner jest jednym z najpopularniejszych w Wysokich Taurach rejonów wspinaczkowych, natomiast dla turystów droga na szczyt jest zbyt trudna i niebezpieczna.
Glocknerwand (3722 m)
Glocknerwand - to wznoszący się na wysokość 3722 m (podawana jest też wysokość 3721 m) wielowierzchołkowy szczyt w grupie Glockner w Alpach Środkowych w środkowej części Wysokich Taurów, położony o niecały 1 km na północny zachód od szczytu Grossglocknera, najwyższego szczytu grupy i najwyższego szczytu Austrii, na granicy między krajami związkowymi Karyntia i Tyrol (➤ mapka)(➤ mapka).
Od Grosslocknera masyw Glocknerwand oddzielony jest przełęczą Untere Glocknerscharte (3596 m). Na ogół wyróżnia się siedem wierzchołków masywu, mających nazwy pochodzące od nazwisk pierwszych zdobywców. Najwyższym z nich jest Pöschlturm (3722 m), biorący nazwę od nazwiska wiedeńskiego alpinisty Josefa Pöschla, który 3 września 1872 roku wszedł na szczyt w towarzystwie przewodników Josefa Kerera i Petera Grodera. Pierwszą próbę wejścia podjął trzy lata wcześniej niemiecki alpinista Karl Hofmann, któremu towarzyszyli przewodnicy Michael Groder i Josef Kerer, dotarł jednak tylko do jednej z iglic (wież) masywu, która dziś nosi nazwę Hofmannspitze (3711 m).
Wierzchołki masywu są uważane za najtrudniejsze do zdobycia w całej grupie Glockner, a dróg dostępnych dla turystów nie ma tu w ogóle.
Od Grosslocknera masyw Glocknerwand oddzielony jest przełęczą Untere Glocknerscharte (3596 m). Na ogół wyróżnia się siedem wierzchołków masywu, mających nazwy pochodzące od nazwisk pierwszych zdobywców. Najwyższym z nich jest Pöschlturm (3722 m), biorący nazwę od nazwiska wiedeńskiego alpinisty Josefa Pöschla, który 3 września 1872 roku wszedł na szczyt w towarzystwie przewodników Josefa Kerera i Petera Grodera. Pierwszą próbę wejścia podjął trzy lata wcześniej niemiecki alpinista Karl Hofmann, któremu towarzyszyli przewodnicy Michael Groder i Josef Kerer, dotarł jednak tylko do jednej z iglic (wież) masywu, która dziś nosi nazwę Hofmannspitze (3711 m).
Wierzchołki masywu są uważane za najtrudniejsze do zdobycia w całej grupie Glockner, a dróg dostępnych dla turystów nie ma tu w ogóle.
Grossvenediger (3657 m)
Grossvenediger (3657 m) - to główny szczyt należącej do Wysokich Taurów (Hohe Tauern) grupy Venediger, czwarta najwyższa góra Austrii (po Grossglocknerze, Wildspitze i Weisskugel), położona w głównej grani Alp, na granicy krajów związkowych Salzburg i Tyrol.
Szczyt jest ze wszystkich stron pokryty lodowcami. Pierwsze wejście: 3 września 1841 roku (m.in. Anton von Ruthner, Josef Lasser von Zollheim, Ignaz von Kürsinger, i inni, uczestnicy masowej ekspedycji prowadzonej przez Josefa Schwaba).
Uważa się, że wejście na szczyt Grossvenedigera nie jest szczególnie trudne technicznie - są trzy drogi, uważane za "normalne", z północy, od wschodu, i z południa; jednak wszystkie są drogami lodowcowymi, wymagającymi odpowiedniego sprzetu i umiejętności, zatem zbyt trudnymi i zbyt niebezpiecznymi dla turystów.
Szczyt jest ze wszystkich stron pokryty lodowcami. Pierwsze wejście: 3 września 1841 roku (m.in. Anton von Ruthner, Josef Lasser von Zollheim, Ignaz von Kürsinger, i inni, uczestnicy masowej ekspedycji prowadzonej przez Josefa Schwaba).
Uważa się, że wejście na szczyt Grossvenedigera nie jest szczególnie trudne technicznie - są trzy drogi, uważane za "normalne", z północy, od wschodu, i z południa; jednak wszystkie są drogami lodowcowymi, wymagającymi odpowiedniego sprzetu i umiejętności, zatem zbyt trudnymi i zbyt niebezpiecznymi dla turystów.
Grosses Wiesbachhorn (3564 m)
GROSSES WIESBACHHORN
(3564 m)fot. PL
Grosses Wiesbachhorn (3564 m) - to najwyższy szczyt łańcucha Fusch-Kaprun (Fuscher/Kapruner Kamme) należącego do pasma Wysokich Taurów (Hohe Tauern), położony ok. 10 km (w linii prostej) na północny wschód od Grossglocknera i ok. 10 km na południowy zachód od miejscowości Fusch an der Grossglocknerstrasse (➤ mapka)(➤ mapka).
Na szczyt, prawie całkowicie otoczony lodowcami, wchodzono już w końcu XVIII wieku. Dla historii alpinizmu znaczenie miało przejście 15 lipca 1924 przez Franza Riegele i Willo Welzenbacha północno-zachodniej ściany (Nordwestwand) masywu.
Szczyt nie jest dostępny dla turystów.
Na szczyt, prawie całkowicie otoczony lodowcami, wchodzono już w końcu XVIII wieku. Dla historii alpinizmu znaczenie miało przejście 15 lipca 1924 przez Franza Riegele i Willo Welzenbacha północno-zachodniej ściany (Nordwestwand) masywu.
Szczyt nie jest dostępny dla turystów.
Romariswandköpfe (3511 m)
ROMARISWANDKÖPFE
(3511 m)fot. PL
Romariswandköpfe (3511 m) - to dwuwierzchołkowy szczyt położony w grupie Glockner (Glocknergruppe) w zachodniej części Wysokich Taurów (Hohe Tauern), ok. 2,7 km na północny zachód od najwyższego szczytu Wysokich Taurów Grossglocknera (➤ mapka)(➤ mapka).
Otoczone lodowcami Romariswandköpfe leżą na granicy austriackich stanów związkowych Karyntii i Tyrolu; dwa szczyty masywu są oddalone od siebie o ok. 120 m. Pierwsze wejście: 29 sierpnia 1868 r. Johann Stüdl oraz przewodnicy Michael Groder i Andreas Kerer.
Szczyt nie jest turystycznie dostępny.
Otoczone lodowcami Romariswandköpfe leżą na granicy austriackich stanów związkowych Karyntii i Tyrolu; dwa szczyty masywu są oddalone od siebie o ok. 120 m. Pierwsze wejście: 29 sierpnia 1868 r. Johann Stüdl oraz przewodnicy Michael Groder i Andreas Kerer.
Szczyt nie jest turystycznie dostępny.
Hochfeiler (3509 m)
Hochfeiler (nazwa włoska: Gran Pilastro) - to wznoszący się na wysokość 3509 m n.p.m., otoczony lodowcami najwyższy szczyt Alp Zillertalskich, położony na granicy między austriackim Tyrolem a włoskim regionem Trydent-Górna Adyga. Pierwsze wejście: 24 czerwca 1865 roku (Paul Grohmann i przewodnicy Georg Samer oraz Peter Fuchs).
Północna lodowa ściana masywu, opadająca w stronę jeziora zaporowego Schlegeisspeicher, położonego na wysokości 1782 m, jest dostępna wyłącznie dla doświadczonych alpinistów, natomiast wejście drogą "normalną" (oznaczaną jako F, facile), od strony południowo-zachodniej, przez schronisko Hochfeiler Hütte (2710 m), do którego można dojść ścieżką z doliny Pfitscher Tal, jest w dobrych warunkach (gdy nie ma konieczności używania czekana, raków czy liny na stromych płatach lodu) możliwe dla doświadczonych i odpowiednio przygotowanych turystów. Wierzchołek Hochfeilera jest znany z doskonałego panoramicznego widoku.
Północna lodowa ściana masywu, opadająca w stronę jeziora zaporowego Schlegeisspeicher, położonego na wysokości 1782 m, jest dostępna wyłącznie dla doświadczonych alpinistów, natomiast wejście drogą "normalną" (oznaczaną jako F, facile), od strony południowo-zachodniej, przez schronisko Hochfeiler Hütte (2710 m), do którego można dojść ścieżką z doliny Pfitscher Tal, jest w dobrych warunkach (gdy nie ma konieczności używania czekana, raków czy liny na stromych płatach lodu) możliwe dla doświadczonych i odpowiednio przygotowanych turystów. Wierzchołek Hochfeilera jest znany z doskonałego panoramicznego widoku.
Johannisberg (3453 m)
Johannisberg (3453 m) - to szczyt położony w Wysokich Taurach (Hohe Tauern), w grupie Glocknera (Alpy Wschodnie), na granicy krajów związkowych Salzburg i Karyntia, w pobliżu miejsca, gdzie te dwa kraje stykają się także z Tyrolem, ok. 4 km na północny zachód od najwyższego szczytu Wysokich Taurów Grossglocknera (➤ mapka)(➤ mapka).
Pierwsze wejście: 28 sierpnia 1859 (Anton von Ruthner).
Szczyt, a także opadający na południowy wschód najdłuższy lodowiec w Austrii i w Alpach Wschodnich (dziewiąty pod względem długości w całych Alpach), Pasterze, są doskonale widoczne z miejsca zwanego Franz-Josefs-Höhe (2369 m), do którego można dojechać drogą stanowiącą odgałęzienie alpejskiej trasy samochodowej znanej jako Grossglockner Hochalpenstrasse łączącej Fusch an der Glocknerstrasse z Heiligenblut. W niektórych źródłach można znaleźć informację, że Johannisberg jest łatwo dostępny. Istotnie, droga północno-zachodnią granią oznaczana jest jako F (facile); należy jednak pamiętać, że prowadzi granią firnową, wymaga sprzętu, doświadczenia lodowcowego i umiejętności poruszania się po firnie i lodzie, a ponadto, zwłaszcza w złych warunkach pogodowych, jest trudna orientacyjnie, wobec czego nie może być polecana jako droga dostępna dla turystów.
Pierwsze wejście: 28 sierpnia 1859 (Anton von Ruthner).
Szczyt, a także opadający na południowy wschód najdłuższy lodowiec w Austrii i w Alpach Wschodnich (dziewiąty pod względem długości w całych Alpach), Pasterze, są doskonale widoczne z miejsca zwanego Franz-Josefs-Höhe (2369 m), do którego można dojechać drogą stanowiącą odgałęzienie alpejskiej trasy samochodowej znanej jako Grossglockner Hochalpenstrasse łączącej Fusch an der Glocknerstrasse z Heiligenblut. W niektórych źródłach można znaleźć informację, że Johannisberg jest łatwo dostępny. Istotnie, droga północno-zachodnią granią oznaczana jest jako F (facile); należy jednak pamiętać, że prowadzi granią firnową, wymaga sprzętu, doświadczenia lodowcowego i umiejętności poruszania się po firnie i lodzie, a ponadto, zwłaszcza w złych warunkach pogodowych, jest trudna orientacyjnie, wobec czego nie może być polecana jako droga dostępna dla turystów.
Hohe Dock (3348 m)
HOHE DOCK
(3348 m)fot. PL
Hohe Dock (3348 m) - to szczyt należący do grupy górskiej Wysokich Taurów (Hohe Tauern) znanej jako Glocknergruppe, położony na terenie kraju związkowego Salzburg, ok. 7 km na północny wschód od najwyższego szczytu Wysokich Taurów, Grossglocknera (➤ mapka)(➤ mapka).
Masyw ma dwa wierzchołki; wyższy wznosi się na wysokość 3348 m, niższy, południowo-wschodni - na wysokość 3268 m. Na szczyt można wejść oznakowanym szlakiem z miejscowości Fusch an der Grossglocknerstrasse (pierwsze wejścia miały miejsce pod koniec pierwszej połowy XIX wieku).
Masyw ma dwa wierzchołki; wyższy wznosi się na wysokość 3348 m, niższy, południowo-wschodni - na wysokość 3268 m. Na szczyt można wejść oznakowanym szlakiem z miejscowości Fusch an der Grossglocknerstrasse (pierwsze wejścia miały miejsce pod koniec pierwszej połowy XIX wieku).
Fuscher-Kar-Kopf (3331 m)
FUSCHER-KAR-KOPF
(3331 m)fot. PL
Fuscher-Kar-Kopf (3331 m) - to dwuwierzchołkowy szczyt (niższy, północno-zachodni wierzchołek ma wysokość 3252 m) położony w głównym grzbiecie alpejskim w Wysokich Taurach (Hohe Tauern), w grupie Glockner, na granicy krajów związkowych Salzburga i Karyntii (➤ mapka)(➤ mapka).
Fuscher-Kar-Kopf jest ze wszystkich stron (z wyjątkiem południowo-wschodniej) otoczony lodowcami; lodowiec położony na południe od wierzchołka, Pasterze, jest największym lodowcem Alp Wschodnich.
Szczyt został po raz pierwszy zdobyty w latach 40. XIX wieku przez myśliwego Gregora Maiera z Fusch an der Grossglocknerstrasse. Z punktu widzenia alpinistów wejście na Fuscher-Kar-Kopf jest raczej łatwe (UIAA I+ dla drogi normalnej), turystycznie jednak szczyt nie jest dostępny.
Fuscher-Kar-Kopf jest ze wszystkich stron (z wyjątkiem południowo-wschodniej) otoczony lodowcami; lodowiec położony na południe od wierzchołka, Pasterze, jest największym lodowcem Alp Wschodnich.
Szczyt został po raz pierwszy zdobyty w latach 40. XIX wieku przez myśliwego Gregora Maiera z Fusch an der Grossglocknerstrasse. Z punktu widzenia alpinistów wejście na Fuscher-Kar-Kopf jest raczej łatwe (UIAA I+ dla drogi normalnej), turystycznie jednak szczyt nie jest dostępny.
Sonnwelleck (3261 m)
SONNWELLECK
(3261 m)fot. PL
Sonnwelleck (3261 m) - to szczyt (zwany także Sinwelleck oraz Sonnenwelleck) położony w grupie Glockner w Wysokich Taurach (➤ mapka)(➤ mapka).
Kellerskogel (3239 m)
KELLERSKOGEL
(3239 m)fot. PL
Breitkopf (3154 m)
BREITKOPF
(3154 m)fot. PL
Brennkogel (3018 m)
BRENNKOGEL
(3018 m)fot. PL
Brennkogel (3018 m) - to szczyt położony w grupie Glockner w Wysokich Taurach na granicy krajów związkowych Karyntii i Salzburga, ok. 2,5 km na północny zachód od przełęczy Hochtor (➤ mapka)(➤ mapka).
Przy dobrej pogodzie możliwe jest turystyczne wejście na szczyt jest możliwe częściowo oznakowanym szlakiem z przełęczy Hochtor (ok. 1 godz. 30 minut).
Przy dobrej pogodzie możliwe jest turystyczne wejście na szczyt jest możliwe częściowo oznakowanym szlakiem z przełęczy Hochtor (ok. 1 godz. 30 minut).
Kloben (2938 m)
KLOBEN
(2938 m)fot. PL
Kloben (2938 m) - to szczyt położony w grupie Glockner w Wysokich Taurach, położony w pobliżu szczytu Edelweissspitze (➤ mapka)(➤ mapka).
Edelweissspitze (2571 m)
Edelweissspitze (2571 m) - to szczyt w Wysokich Taurach (Hohe Tauern). Jest najwyższym punkt alpejskiej drogi zwanej Grossglockner Hochalpenstrasse. Na szczyt, słynący jako doskonały punkt widokowy, prowadzi droga odgałęziająca się od Grossglockner Hochalpenstrasse w pobliżu przełęczy Fuscher Törl (2428 m n.p.m.) (➤ mapka)(➤ mapka). Doskonały punkt widokowy.
Törlkopf (2455 m)
TÖRLKOPF
(2455 m)fot. PL
Törlkopf (2455 m) - to szczyt położony w grupie Glockner w Wysokich Taurach w pobliżu szczytu Edelweissspitze i przełęczy Fuscher Törl (➤ mapka)(➤ mapka).
