Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Luksemburg
Luksemburg (➤ mapka)(➤ mapka)
Luxembourg (German: Luxemburg; Luxembourgish: Lëtzebuerg), also known as Luxembourg City, is the capital city of the Grand Duchy of Luxembourg, located in southern Luxembourg, at the confluence of the Alzette and Pétrusse rivers. The city has a population of more than 120,000 inhabitants. It is one of the main cities of the European Union, as it is the seat of several important institutions of the European Union, including the Court of Justice of the European Union.


Luksemburg (nazwa francuska: Luxembourg lub Ville de Luxembourg; nazwa niemiecka: Luxemburg lub Stadt Luxemburg lub Luxemburg-Stadt; nazwa luksemburska: Lëtzebuerg lub Stad Lëtzebuerg) - to licząca nieco ponad 120 tys. mieszkańców stolica Wielkiego Księstwa Luksemburga, położona 219 km na południowy wschod od Brukseli, stolicy Belgii, 241 km na południowy zachód od Frankfurtu nad Menem w Niemczech, i 366 m na północny wschód od Paryża, stolicy Francji (➤ mapka)(➤ mapka). Miasto o długiej historii, sięgającej X wieku, dziś jest jednym z najważniejszych miast Unii Europejskiej (obok Brukseli i Strassburga), siedzbą wielu instytucji europejskich, w tym Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

LUKSEMBURG
po lewej Casemates du Bock
w dole rzeka Alzette i most Stierchen
po prawej zabudowania opactwa Neumünster z kościołem św. Jana
fot. JD
Miasto Luksemburg leży w południowej części kraju, u zbiegu rzek Alzette i Pétrusse, w miejscu, gdzie w Starożytności znajdowało się skrzyżowanie dwu ważnych dróg rzymskich. Za założyciela miasta w czasach nowożytnych uważa się żyjącego w latach 919-998 Zygfryda I z Lotaryngii, który wszedł w posiadanie terenów, na których leży dzisiejsze miasto Luksemburg, wraz z istniejącym tu wcześniej niewielkim zamkiem, i w 963 roku na skale zwanej Bock zbudował nowy zamek, wokół którego rozrosła się osada (od 1244 roku mająca prawa miejskie). Z uwagi na jej strategiczne z militarnego punktu widzenia położenie kolejni lokalni władcy coraz bardziej rozbudowywali fortyfikacje miejskie, z których część zachowała się do naszych czasów: w 1443 roku Luksemburg znalazł się w rękach władców Burgundii, później wielokrotnie przechodził z rąk do rąk (przez pewien czas znajdował się pod panowaniem Habsburgów, najpierw hiszpańskich, potem austriackich, ale kilkakrotnie na pewien czas przejmowali też miasto Francuzi, a także Prusacy), by ostatecznie po tzw. kryzysie luksemburskim, w 1867 roku, stać się (zgodnie z postanowieniami Traktatu Londyńskiego) stolicą państwa niepodległego (chociaż jeszcze do 1890 roku pozostającego w unii personalnej z ówczesną Holandią) i neutralnego (z czym była związana decyzja o zburzeniu fortyfikacji twierdzy Luksemburg - jednej z najpotężniejszych w ówczesnej Europie).

LUKSEMBURG
fot. JD

Układ urbanistyczny miasta Luksemburg, z uwagi na ukształtowanie terenu, przeciętego wąwozami rzek Alzette i Pétrusse , położonymi w wielu miejscach kilkadziesiąt metrów niżej niż dzielnice położone wyżej, na skalnych wzgórzach, jest dość skomplikowany.

Najważniejszą z turystycznego punktu widzenia dzielnicą Luksemburga (jedną z 24 dzielnic, na którą Luksemburg jest podzielony), jest historyczne centrum miasta, Ville-Haute (nazwa niemiecka: Oberstadt; nazwa luksemburska: Uewerstad), położone (zgodnie z nazwą) wysoko (i połączone z niektórymi innymi rejonami Luksemburga dwiema publicznymi windami: windą Grund, łączącą płaskowyż znany jako Plateau du Saint-Esprit w dzielnicy Ville-Haute z placem Op der Schmëdd w dzielnicy Grund, oraz windą panoramiczną łączącą Ville-Haute z dzielnicą Pfaffenthal).

Za jeden z najważniejszych zabytków dzielnicy Ville-Hauta jest stojący przy ulicy Rue du Marché-aux-Herbes Pałac Książęcy (Palais Ducal / Großherzogliches Palais / Groussherzogleche Palais), zbudowany w drugiej połowie XVI wieku (jako ratusz miejski), później rozbudowany, pełniący w różnych okresach różne funkcje, od 1890 roku (gdy zerwana została unia personalna Luksemburga z Holandią) będący oficjalną rezydencją władców Luksemburga, a także siedzibą parlamentu luksemburskiego. Odrestaurowany w latach 90. XX wieku pałac jest dostępny dla zwiedzających przz 6 tygodni w lecie (zwiedzanie z przewodnikiem). Na wschód od Pałacu Książęcego znajdują się dwa godne uwagi muzea: Narodowe Muzeum Historii i Sztuki (Musée national d'histoire et d'art), z działami archeologii, monet i medali, sztuki dekoracyjnej i sztuk pięknych, oraz Muzeum Miejskie (Musée d'histoire de la Ville de Luxembourg), poświęcone historii miasta.

Na zachód od Pałacu Książecego leżą dwa najważniejsze place historycznego centrum Luksemburga: Place Guillaume II (od imienia Wilhelma II Holenderskiego, od 1840 roku króla Holandii i Wielkiego Księcia Luksemburga, którego pomnik stoi we wschodniej części placu), powszechnie znany jako Knuedler, oraz Place d'Armes . W południowo zachodniej części pierwszego z wymienionych placów stoi dwupiętrowy neoklasycystyczny Ratusz z pierwszej połowy XIX wieku (w którym w 1952 roku odbyło się pod przewodnictwem Jeana Monneta pierwsze posiedzenie Wysokiej Komisji w Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, które dziś można traktować jako jeden z pierwszych kroków w procesie, który ostatecznie doprowadził do powstania Unii Europejskiej). W dzielnicy Ville-Haute znajdują się też dwa najważniejsze zabytki sakralne Luksemburga: kościół św. Michała (Église Saint-Michel) o historii sięgającej końca X wieku, oraz gotycka katedra Notre Dame (Cathédrale Notre-Dame) - dawny kościół jezuitów z pierwszej połowy XVII wieku.

LUKSEMBURG
widok z Chemin de la Corniche na dolinę Alzette
fot. JD
LUKSEMBURG
widok z Chemin de la Corniche na dolinę Alzette
fot. JD


W pobliżu kościoła św. Michała znajduje się północny koniec Chemin de la Corniche - słynnej, uważanej za jedną z największych atrakcji turystycznych Luksemburga promenady biegnącej nad wąwozem rzeki Alzette, ze spektakularnymi widokami na niżej położoną dzielnicę Grund i w szczególności na dawne opactwo benedyktynów Neumünster (dziś pełniące funkcję centrum kultury) z kościołem św. Jana. Niedaleko opactwa, nad Alzette, znajduje się inne godne uwagi muzeum: Narodowe Muzeum Historii Naturalnej (Nationalmusée fir Naturgeschicht).

Inną popularną atrakcją turystyczną Luksemburga są pozostałości dawnych fortyfikacji Luksemburga, kazamaty wydrążone w XVIII wieku w skale Bock (wpisane na Listę Światowego Dzedzictwa UNSESCO); marker oznacza inne udostępnione dla zwiedzających fragmenty dawnych fortyfikacji, kazamaty Pétrusse.
Zupełnie inny charakter niż Ville-Haute ma położona na północny wschód od historycznego centrum Luksemburga dzielnica Kirchberg , gdzie znajdują się siedziby wielu instytucji Unii Europejskiej oraz siedziby wielu banków (w szczególności, markerem oznaczony jest budynek Parlamentu Europejskiego, markerem - gmach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, markerem - Europejski Bank Inwestycyjny, wreszcie markerem - Europejski Trybunał Obrachunkowy). Główna trasa łącząca te dwie dzielnice biegnie wysoko ponad doliną Alzette przez most Wielkiej Księżnej Charlotty (Pont Grande-Duchesse Charlotte), znany też jako Pont Rouge; główną arterią dzielnicy Kirchberg jest Aleja Kennedy'ego (Avenue John F. Kennedy).

W dzielnicy Kirchberg znajdują się dwa interesujące muzea - muzeum sztuki współczesnej MUDAM (Musée d'Art Moderne Grand-Duc Jean), i otwarte w 2012 roku Musée Dräi Eechelen poświęcone historii twierdzy Luksemburg w latach 1443-1903, mieszczące się w zrekonstruowanym forcie Thüngen. Marker oznacza budynek Filharmonii luksemburskiej.

LUKSEMBURG
w środku Schlassbréck - zabytkowy most na wschodnim krańcu Ville-Haute
fot. JD