Monte Civetta

Monte Civetta (3220 m) - to najwyższy szczyt masywu Civetta położonego w Dolomitach, we włoskiej prowincji Belluno (w regionie Wenecja Euganejska), 30 km (w linii prostej) na północny zachód od Belluno A, stolicy prowincji, oraz 20 km na południowy zachód od Cortiny d'Ampezzo B, uważanej za stolicę Dolomitów (➤ mapka)(➤ mapka). Masyw jest znany z ogromnej ściany północno-zachodniej, uważanej za jeden z symboli Dolomitów.

Informacje ogólne

Monte Civetta (3220 m) stanowi punkt kulminacyjny ogromnej, południkowo ułożonej grani, ciągnącej się na długości ok. 5 km na południowy wschód od miejscowości Alleghe C, położonej na wysokości 979 m n.p.m., nad jeziorem o tej samej nazwie (Lago di Alleghe 1). Od północy grupę Civetty ogranicza dolina Val Fiorentina, na zachodzie Val Cordevole, na wschodzie górne partie doliny Val di Zoldo, a na południu kotlina Agordo D. Pierwszego wejścia na szczyt dokonał prawdopodobnie miejscowy myśliwy, Simeone de Silvestro, w 1855 roku; w 1867 roku wszedł na Civettę Francis Ford Tuckett i słynni szwajcarscy przewodnicy, Melchior i Jakob Anderegg.

Jak już wspomniano, masyw Civetty jest najbardziej znany ze swej ściany północno-zachodniej, jednej z największych skalnych ścian Dolomitów, wysokiej na 1200 m i szerokiej na 3 km. Ścianą prowadzi wiele trudnych, bardzo trudnych i ekstremalnie trudnych dróg wspinaczkowych. Pierwsze przejście północno-zachodniej ściany Civetty miało miejsce w 1925 roku (Gustav Lettenbauer i Emil Solleder), a droga, którą pokonali, uchodzi za pierwszą drogę wspinaczkową w Alpach określaną jako VI w dzisiejszej skali UIAA. Od strony wschodniej Civetta jest łatwiejsza, ale także jest górą dla wspinaczy, nie dla turystów czy wycieczkowiczów.

Jeśli chodzi nie o drogi wspinaczkowe, lecz o samą możliwość wejścia na szczyt, to istnieją trzy główne drogi. Dla dwu z nich punktem wyjścia jest popularne schronisko Rifugio Sonino al Coldai 1 (często zwane krócej: Rifuggio Coldai), położone na wysokości 2132 m n.p.m., (łatwo dostępne z Alleghe lub od kampingu Palafavera 1, przy szosie SP251 biegnącej doliną Val di Zoldo w kierunku położonej na wysokości 1773 m przełęczy Forcella Staulanza 1). Jedną z tych dróg jest droga pierwszych zdobywców, zwana Sentiero Tivan, uważana za drogę normalną, prowadząca od strony wschodniej przez położone na małym tarasie na wysokości 2984 m Rifuggio Torrani 2, drugą - droga trudną ferratą Alleghesi, jedną z najbardziej znanych i poppularnych ferrat w Dolomitach, biegnąca filarem na jeden z wierzchołków Punta Civetta A (2920 m) i następnie główą granią na wierzchołek. Punktem wyjścia dla trzeciej drogi na szczyt jest Rifugio Vazzoler 3 (1714 m), skąd idzie się do Rifuggo Torrani od południa bardzo trudną ferratą Tissi.

Wszystkie trzy wspomniane wyżej drogi są trudne i dostępne tylko dla najbardziej doświadczonych i odpowiednio wyposażonych turystów, umiejących się posługiwać sprzętem ferratowym, a i to wyłącznie przy dobrej, stabilnej pogodzie (ponieważ masyw Civetty podczas burzy jest terenem wyjątkowo niebezpiecznym). Dla zdecydowanej większości turystów jedyną dostępną - ale też nadzwyczaj interesującą i godną polecenia - drogą w bezpośredniej bliskości Civetty jest trawers od Rifuggio Coldai, przez położone na wysokości 2143 m Lago di Coldai 2 i Rifugio Tissi 4 (2250 m) do Rifugio Vazzoler, biegnący wzdłuż północno-zachodniej ściany masywu, stanowiący jeden z odcinków klasycznego dolomickiego szlaku trekkingowego znanego jako Alta Via 1, o łącznej długości 150 km, prowadzącego od Lago di Braies do Belluno.