Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

Zugspitze
Niemcy, Bawaria, Austria, Tyrol (➤ mapka)(➤ mapka)
The Zugspitze (2,962 m) is the highest peak of the Wetterstein Mountains (Easternalps), located on the border between Germany and Austria, as well as the highest mountain in Germany.


Zugspitze (2962 m) - to najwyższy szczyt Niemiec, położony w Alpach Wschodnich, na granicy Niemiec i Austrii, ok. 90 km (w linii prostej) na południowy zachód od Monachium , ok. 35 km na północny zachód od Innsbrucka , ok. 11 km na południowy zachód od Garmisch-Partenkirchen oraz 6 km na północny wschód od miejscowości Ehrwald w Austrii (➤ mapka)(➤ mapka). Jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych Niemiec.

ZUGSPITZE
(2962 m)
widok z okolic miejscowości Grainau
fot. JP

Zugspitze (także: Zugspitz) jest najwyższym szczytem pasma Wettersteingebirge, należącego do północnych Alp Wapiennych, jednej z trzech części Alp Wschodnich. Wzdłuż pasma przebiega granica między Niemcami a Austrią. Po stronie północnej leżą niemieckie gminy Garmisch-Partenkirchen i Grainau (z siedzibą w miejscowości Grainau ), od zachodu - austriacka gmina Ehrwald. Na południu dolina Gaistal oddziela łańcuch Wettersteingebirge od położonego w Austrii pasma znanego jako Miemienger Gebirge (albo Mieminger Kette) z najwyższym szczytem Hochplattig , wznoszącym się na wysokość 2768 m.

Masyw Zugspitze leży w miejscu, gdzie zbiegają się grań główna łańcucha Wetterstein, grań Blassen ze szczytami Hochblassen (2706 m) oraz Alpspitze (2628 m), i grań Waxenstein ze szczytem Waxenstein (2277 m). Pierwotnie miał trzy wierzchołki, z których dwa (środkowy i zachodni, przez który przebiega granica niemiecko-austriacka i na której niegdyś było przejście graniczne) uległy poważnym zniszczeniom w wyniku prowadzonych na nich prac budowlanych. Jedynym zachowanym w postaci zbliżonej do pierwotnej jest wierzchołek wschodni, dziś najwyższy, wznoszący się na wysokość 2962 m, uważany za główny, ze stojącym na nim pozłacanym 4-metrowym krzyżem (będącym repliką pierwszego krzyża postawionego na zachodnim wierzchołku Zugspitze w 1851 roku). W pobliżu wierzchołka stoi otwarte w 1897 roku schronisko monachijskiej sekcji Niemieckiego Związku Alpejskiego - Münchener Haus oraz stacja meteorologiczna. Markerem oznaczony jest płaskowyż znany jako Zugspitzplatt, położony na wysokości 2000-2650 m i stanowiący górne piętro doliny Reintal , oddzielającej główną grań Wettersteingebirge od grani Blassen; na płaskowyżu działa jedyny w Niemczech ośrodek narciarski na lodowcu (łącznie ok. 20 km tras, kilka wyciągów). Między graniami Blassen i Waxenstein leży dolina Höllental .

ZUGSPITZE
(2962 m)
widok z nad jeziora Eibsee
fot. JP

Szczyt Zugspitze, słynący z niezwykle rozległego panoramicznego widoku, jest jednym z najpopularniejszych celów turystycznych w Niemczech. Większość turystów dociera w pobliże wierzchołka korzystając z jednej z trzech kolejek linowych. Oznaczona markerem dolna stacja jednej z nich, znanej jako Eibsee-Seilbahn, leży nad jeziorem Eibsee położonym kilka kilometrów na południowy zachód od Grainau. Dolna stacja drugiej z nich, oznaczona markerem , leży na płaskowyżu Zugspitzplatt i można do niej dojechać z Garmisch-Partenkirchen kolejką zębatą (ostatnie 5 km tunelem). Dolna stacja trzeciej kolejki, Tiroler Zugspitzbahn, leży po stronie austriackiej, w Obermoos .

Za pierwsze udokumentowane wejście na szczyt Zugspitze uważa się wejście (na wierzchołek zachodni) dokonane 27 sierpnia 1820 roku przez porucznika armii bawarskiej, Josefa Nausa, jego adiutanta i przewodnika Johanna Georga Tauschla w ramach działalności bawarskiego Biura Topograficznego; pierwsze wejście zimowe miało miejsce w 1882 roku.

ZUGSPITZE
(2962 m)
widok na szczyt i górną stację kolejki linowej z okolic miejscowości Grainau
fot. PL

Dziś na szczyt Zugspitze prowadzi kilka dróg uważanych za turystycznie dostępne, chociaż tylko jedna z nich jest drogą bez trudności technicznych, dostępną dla każdej osoby o odpowiedniej kondycji. Droga ta, częściowo pokrywająca się z drogą pierwszych zdobywców szczytu, prowadzi doliną Reintal: punktem wyjścia jest Garmisch-Partenkirchen, skąd idzie się wzdłuż rzeki Partnach, przez wąwóz Partnachklamm , obok schroniska Bockhütte (bez możliwości noclegu), do schroniska Reintalanger Hütte (1370 m) i następnie schroniska Knorrhütte (2051 m), stojącego na wschodnim krańcu płaskowyżu Zugspitzplatt, skąd przez północną część lodowca Schneeferner na szczyt (do schroniska Knorrhütte można też łatwo dojść od strony południowej, z Ehrwarder Alm , hali położonej po południowej, austriackiej stronie glównej grani Wettersteingebirge). Droga, jak już wspomniano, jest łatwa, ale bardzo długa i wymagająca pokonania 2232 m deniwelacji - przejście całego szlaku zajmuje 8-10 godzin (toteż wielu turystów pokonuje ją w dwóch etapach, z noclegiem w Reintalanger Hütte lub Knorrhütte).

ZUGSPITZE
(2962 m)
widok z okolic miejscowości Lermoos
fot. JP

Dwie inne drogi, choć uważane są także za drogi dostępne dla turystów, są trudniejsze i wymagają umiejętności pokonywania odcinków wspinaczki o charakterze ferratowym, a z drugiej strony, umiejętności poruszania się po lodowcu. Jedna z nich prowadzi z Grainau, wzdłuż potoku Hammersbach, doliną oddzielającą grań Blassen od grani Waxenstein, przez wąwóz Höllentalklamm , do schroniska Höllentalangerhütte (1381 m), do końca doliny Höllental i następnie (odcinek o charakterze ferraty, odcinek lodowcem) na szczyt. Punktem wyjścia drugiej z nich jest zazwyczaj dolna stacja kolejki Tiroler Zugspitzbahn. Pierwszy odcinek tego szlaku, do schroniska Wiener-Neustädter-Hütte (2209 m), jest łatwy; drugi odcinek stanowi (uważana za niezbyt trudną) ferrata znana jako Stopselzieher.

Warto wiedzieć, że grzbietem od Alpsitze przez Hochblassen na Zugspitze prowadzi jedna z najbardziej znanych i najpopularniejszych dróg graniowych w masywie Wettersteingebirge, Jubiläumsgrat; ta droga jednak wymaga umiejętności wspinaczkowych i nie jest dostępna turystycznie.

ZUGSPITZE
(2962 m)
widok z okolic miejscowości Grainau
fot. JP