Wybrzeże Amalfi / Costiera Amalfitana

Wybrzeże Amalfi [Costiera Amalfitana] (➤ mapka)(➤ mapka) - to położony w prowincji Salerno regionu Kampania odcinek wybrzeża Morza Tyrreńskiego, po południowej stronie Półwyspu Sorrentyńskiego, od Positano do Vietri sul Mare . Miasto Amalfi , od którego nazwy bierze nazwę cały odcinek wybrzeża, położone ok. 70 km na południowy wschód od Neapolu , stolicy regionu, i 25 km na południowy zachód od Salerno , stolicy prowincji (➤ mapka)(➤ mapka), w Średniowieczu przez pewien czas było stolicą jednej z kilku wówczas potężnych, działających w obszarze Morza Śródziemnego "republik morskich". Dziś Wybrzeże Amalfi jest popularnym regionem turystycznym, przyciągającym turystów z całego świata. Poza Amalfi oraz wymienionymi już wyżej Positano i Vietri sul Mare, za najważniejsze miejscowości regionu uchodzą Praiano , Furore , Conca dei Marini , Atrani , Ravello , Scala , Minori , Maiori , Tramonti i Cetara . Wzdłuż wybrzeża biegnie droga SS163, uważana za jedną z najbardziej malowniczych dróg samochodowych w Europie. Na zachodzie droga ta zaczyna się w punkcie oznaczonym markerem , w miejscowości Meta (lub Meta di Sorrento), do której najłatwiej dojechać drogą SS145 (zjazd z autostrady A3 noszący nazwę Castellamare di Stabia ); chcąc zjechać z autostrady A3 na drogę SS163 od wschodu, trzeba wybrać zjazd Salerno (jeśli jedzie się z południa) lub zjazd Vietri sul Mare (jeśli jedzie się z północy) i następnie jechać według drogowskazów na Costiera Amalfitana.


Region był zamieszkały już w czasach starożytnych. W Średniowieczu, jak wspomniano wyżej, większość miejscowości zaliczanych dziś do Wybrzeża Amalfi należała do niezależnego państwa zwanego Księstwem Amalfi (Ducato di Amalfi) lub Republiką Amalfi (Repubblica di Amalfi), ze stolicą w Amalfi, które w najlepszym okresie swej historii (X-XI wiek) było jedną z głównych działających w obszarze Morza Śródziemnego "republik morskich", rywalizującą z takimi potęgami politycznymi, militarnymi i handlowymi tego obszaru, jak Piza, Genua czy Republika Wenecka. W XI wieku, w wyniku najazdów Normanów i wojsk Pizy, zaczął się okres upadku Amalfi; w pierwszej połowie XII wieku, po zdobyciu regionu i złupieniu miasta przez Pizańczyków, historia Amalfi jako niezależnej "republiki morskiej" dobiegła końca. W 1434 roku tsunami wywołane przez trzęsienie ziemi, którego epicentrum znajdowało się na Morzu Tyrreńskim, zniszczyło port Amalfi i część miasta (zniszczenia dotknęły wówczas też region Zatoki Neapolitańskiej); po tym katakliźmie Amalfi zostało zredukowane na kilka stuleci do miejscowości o lokalnym zaledwie znaczeniu.

Drugi okres świetności Amalfi i całego Wybrzeża Amalfi, ale już nie jako niezależnej potęgi politycznej i handlowej, lecz jako regionu turystycznego, zaczął się w drugiej połowie XIX wieku, gdy pojawili się tu pierwsi goście z Europy (jednymi z pierwszych byli m.in. Richard Wagner i Henrik Ibsen) i gdy dla zaspokojenia ich potrzeb zaczęto tworzyć infrastrukturę turystyczną. W pierwszej połowie XX wieku Amalfi było szczególnie popularne wśród przedstawicieli brytyjskich klas wyższych; od drugiej połowy XX wieku do dzisiaj Amalfi jest jedną z najpopularniejszych destynacji turystycznych na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego, odwiedzaną przez gości z całego świata.

O atrakcyjności Wybrzeża Amalfi stanowią przede wszystkim krajobrazy, wyjątkowo malownicza zabudowa niemal wszystkich miejscowości, położonych na stromych skalistych zboczach opadających ku morzu, historyczne i kulturalne dziedzictwo regionu, lokalne produkty (np. słynny likier limoncello), a także organizowane w różnych miejscowościach regionu imprezy, np. rozgrywane w Amalfi od 1955 roku, zawsze w pierwszą niedzielę czerwca (co 4 lata), tradycyjne regaty - Regata delle antiche repubbliche marinare - z udziałem załóg z czterech dawnych "republik morskich": Amalfi, Pizy, Genui i Wenecji, lub rozmaite ważne dla mieszkańców, ale atrakcyjne także dla gości święta religijne.