Jezioro Maggiore / Lago Maggiore

Jezioro Maggiore (Lago Maggiore), zwane też Lago Verbano (Lacus Verbanus) - to duże i głębokie jezioro polodowcowe położone w większej części we Włoszech, stanowiąc odcinek granicy między regionami Lombardia i Piemont, a częściowo w Szwajcarii, ok. 70 km na północny zachód od Mediolanu A, ok. 50 km na zachód od Jeziora Como A (➤ mapka)(➤ mapka). Okolice pięknie położonego jeziora, znane ze specyficznego łagodnego mikroklimatu sprzyjającego rozwojowi śródziemnomorskiej i tropikalnej roślinności, słyną z pięknych parków i ogrodów, z których bodaj najbardziej znanymi są ogrody na tzw. Wyspach Boromejskich. Rejon Jeziora Maggiore jest jednym z najpopularniejszych rejonów turystycznych w północnych Włoszech i w szwajcarskim kantonie Ticino.

Informacje ogólne

Jezioro Maggiore jest - z wielkich polodowcowych jezior przedalpejskich po południowej stronie Alp - jeziorem wysuniętym najbardziej na zachód. Ma podłużny, ułożony mniej więcej południkowo kształt. Jest drugim pod względem wielkości jeziorem Włoch (po Jeziorze Garda) oraz jednym z najgłębszych jezior w Alpach. Jego powierzchnia wynosi 212 km², maksymalna długość - 64 km, maksymalna szerokość - 10 km (przy wejściu do odgałęziającej się na zachód odnogi zwanej Zatoką Boromejską (Golfo Borromeo), między miejscowościami Verbania i Stresa, a maksymalna głębokość - 372 m. Jezioro leży na wysokości 193 m n.p.m., co oznacza, że jego dno leży prawie 200 m poniżej poziomu morza. Północna część jeziora ma charakter alpejski, część środkowa otoczona jest niewysokimi wzgórzami, a okolice południowe krańca jeziora mają charakter zbliżony do równinnego.

Północna część jeziora leży w szwajcarskim kantonie Ticino; głównymi miejscowościami są tu Locarno B, Ascona C i Brissago D W części należącej do Włoch przez środek jeziora biegnie granica między regionami Lombardii i Piemontu. Większość miejscowości mających znaczenie turystyczne leży na brzegu zachodnim, w Piemoncie, w prowincji Verbano-Cusio-Ossola (Cannobio E, Ghiffa F, Verbania G, Baveno H, Stresa I i Belgirate J) oraz w prowincji Novara (Arona K). Najbardziej znaną miejscowością na brzegu wschodnim jest Luino L.

Za główny dopływ Jeziora Maggiore uważa się Ticino, rzekę (potok, Fiume Ticino), od której nazwy bierze nazwę cały kanton, mającą swe źródła na położonej na wysokości 2478 m n.p.m. przełęczy Nufenen w Alpach Lepontyńskich, wpadającą do Jeziora Maggiore w pobliżu jego północnego krańca, w miejscu oznaczonym markerem 1; w miejscu 2 Ticino wypływa z jeziora i płynie w kierunku Padu, do którego wpada w pobliżu Pawii. Markerem 3 oznaczny jest inny dopływ Jeziora Maggiore, Verzasca (płynąca doliną o tej samej nazwie), a markerem 4 - Maggia, wpadająca do jeziora między Locarno i Asconą. Ze wschodu, od strony Jeziora Lugano, płynie do Jeziora Maggiore Tresa 5, a od zachodu Toce 6.

Na zachód od Jeziora Maggiore w odległości 60-70 km wnoszą się najwyższe szczyty Alp Pennińskich (Walijskich), w tym Monte Rosa (4634 m) najwyższy szczyt Szwajcarii. Na północ od jeziora leżą Alpy Lepontyńskie, a na wschód - Prealpy Lugańskie. Do ważniejszych szczytów położonych niedaleko Jeziora Maggiore należą Gridone 1 (2188 m), Monte Tamaro 2 (1960 m), Monte Nudo 3 (1237 m) i Mottarone 4 (1491 m).

Na jeziorze leży wiele wysp, z których najbardziej znanymi są: składający się z trzech większych wysp (Isola Bella, Isola dei Pescatori, zwana też Isola Superiore oraz Isola Madre) i dwu mniejszych (Scoglio della Malghera i Isolino di San Giovanni) archipelag Wysp Boromejskich (zob. ➤ Verbania) oraz Isole di Brissago, dwie wyspy leżące w pobliżu miejscowości Brissago (zob. ➤ Brissago).

Informacje dodatkowe

Na wschodnim brzegu Jeziora Maggiore, poza wspomnianą wyżej miejscowością Luino, można odwiedzić Eremo di Santa Caterina del Sasso 1, pochodzący z XIV wieku klasztor (z dwoma kościołami), z godnymi uwagi dziełami sztuki, położony malowniczo na klifie na wschodnim brzegu jeziora Maggiore w gminie Leggiuno w prowincji Varese (warto wiedzieć, że do klasztoru nie można dojechać samochodem, a zwiedzanie możliwe jest tylko w niektóre dni), oraz Rocca di Angera 1, ufortyfikowaną budowlę, której początki sięgają czasów longobardzkich. Twierdza, wzniesiona w obecnym kształcie w XIV wieku, później przebudowana, od 1449 roku do dnia dzisiejszego pozostająca w rękach rodu Boromeuszów, położona w gminie Angera na niewysokim (ok. 200 m) wapiennym wzgórzu w pobliżu południowego krańca Jeziora Maggiore, jest jednym z najlepiej zachowanych zamków w Lombardii. Trzema głównymi atrakcjami tego miejsca są XII-wieczne freski w jednej z sal zamkowych (znanej jako Sala di Giustizia), mieszczące się w zamku uważane za jedno z ciekawszych w Europie (i jedyne we Włoszech) Muzeum Lalek (Museo della Bambola), a także zrekonstruowane średniowieczne ogrody.