Uwaga. Stosujemy pliki cookies. Więcej informacji.

szczyty i przełęcze
Włochy

Poniżej zamieszczamy krótkie opisy położonych na terenie Włoch masywów górskich, szczytów i wysokich przełeczy, uważanych za samoistne cele turystyczne lub ważne elementy godnych uwagi rejonów turystycznych. Jeśli w witrynie a41.pl istnieje odpowiednia osobna strona poświęcona danemu szczytowi lub przełęczy, dodajemy stosowny odsyłacz.

Mont Blanc de Courmayeur

Mont Blanc de Courmayeur / Monte Bianco de Courmayeur (4748 m) - to szczyt w masywie Mont Blanc, w pobliżu głównego wierzchołka Mont Blanc (uważany niekiedy za jego południowy przedwierzchołek), oddzielony od Mont Blanc przełęczą Col Major (4730 m), najwyższą w Europie. Drugi najwyższy szczyt w Alpach. Najłatwiejsze wejście na szczyt Mont Blanc de Courmayeur prowadzi przez Mont Blanc; inne drogi są bardzo trudne.

Warto pamiętać, że dokładny przebieg granicy między Francją a Włochami w rejonie głównego wierzchołka Mont Blanc jest sprawą sporną. Według map francuskich (i szwajcarskich) wierzchołek ten leży całkowicie na terenie Francji, w granicach administracyjnych miasta Saint-Gervais-les-Bains, w departamencie Górna Sabaudia (Haute-Savoie), zaś granica przebiega właśnie szczyt Mont Blanc de Courmayeur; według map włoskich granica przebiega przez wierzchołek główny, a szczyt Monte Bianco de Courmayeur leży całkowicie po stronie włoskiej. W witrynie a41.pl skrócone informacje o Mont Blanc zamieszczamy na stronie poświęconej szczytom i przełęczom położonym na terytorium Francji, natomiast informacje o Mont Blanc de Courmayeur - na stronie "włoskiej"; ma to jednak charakter czysto umowny.



Monte Rosa

MONTE ROSA
(4634 m)
widok z szczytu Monte Brè (925 m), z odległości 86 km
fot. PL
Monte Rosa (4634 m) - to potężny masyw górski we wschodniej części Alp Pennińskich (Walijskich), położony na granicy Szwajcarii (kanton Wallis / Valais) i Włoch (Dolina Aosty i Piemont). Najwyższy szczyt masywu, Dufourspitze, wznoszący się na wysokość 4634 m n.p.m., jest drugim pod względem wysokości szczytem Alp i najwyższym szczytem Szwajcarii. Pierwsze wejście: 1 sierpnia 1855 roku (John Birckbeck, Charles Hudson, Edward Stephenson, James Symth i Christopher Smyth oraz przewodnicy - Matthäus Zumtaugwald, Johannes Zumtaugwald i Ulrich Lauener).

Sformułowanie "masyw Monte Rosa" albo "grupa Monte Rosa" rozumiane jest w literaturze w sensie szerszym lub węższym. W szerszym sensie przez "masyw Monte Rosa" rozumie się dużą grupę górską obejmującą ponad 20 czterotysięczników, zajmującą wschodnią część Alp Pennińskich. W węższym sensie pod nazwą "masyw Monte Rosa" rozumie się centralną grupę czterech najwyższych szczytów całego masywu w sensie użytym wyżej, tzn. ułożone mniej więcej południkowo szczyty (od południa): Signalkuppe / Punta Gnifetti (4554 m), Zumsteinspitze / Punta Zumstein (4563 m), Dufourspitze (4634 m) i Nordend (4609 m). Wejście na Dufourspitze, podobnie jak na inne wierzchołki Monte Rosa, nie uchodzi za szczególnie trudne pod względem technicznym, nie jest jednak wycieczką turystyczną, lecz poważną wyprawą wysokogorską, dostępną tylko dla osób odpowiednio przygotowanych i wyposażonych.

Wokół całej grupy Monte Rosa (w szerszym sensie tego terminu) prowadzi długi (162,5 km) i wymagający dobrej kondycji i doświadczenia (łącznie ponad 13 km podejścia, z najwyższym punktem trasy na wysokości 3295 m) szlak trekkingowy, uważany za jeden z najbardziej interesujących w Alpach Pennińskich (Walijskich), ale zarazem za jeden z najtrudniejszych (osoby mniej doświadczone powinny wybierać się w tę drogę z przewodnikiem).

więcej informacji


Lyskamm

LYSKAMM / LISKAMM
(4527 m)
widok z grzebietu Gornergrat (3135 m)
fot. PL
Lyskamm (4527 m) (także: Liskamm) - to szczyt w Alpach Pennińskich, położony w głównej grani Alp, na granicy między szwajcarskim kantonem Wallis / Valais i włoską Doliną Aosty. Pierwsze wejście: 19 sierpnia 1861 roku (William Edward Hall i siedmiu innych Brytyjczyków oraz sześciu przewodników szwajcarskich).

Masyw Lyskamm - to grzbiet z dwoma wyraźnymi szczytami, położony na południowy wschód od Zermatt, między masywem Matterhornu a grupą Monte Rosy. Łącząca oba szczyty grań jest wąska, długa i niebiezpieczna, zwłaszcza w złych warunkach pogodowych. Żadna z dróg na którykolwiek z dwóch szczytów masywu (czy tym bardziej trawers obu szczytów) nie jest dostępna dla turystów.

więcej informacji


Matterhorn

MATTERHORN
(4478 m)
widok ze szczytu Klein Matterhorn (3883 m)
od lewej grań Leone, ściana południowa, grań Furggen, ściana wschodnia i grań Hörnli
fot. JD
Matterhorn / Mont Cervin / Monte Cervinio (4478 m) - to szczyt położony w Alpach Pennińskich (Walijskich), na granicy Szwajcarii i Włoch, o charakterystycznym kształcie piramidy, uważany za jeden z najpiękniejszych szczytów alpejskich i będący jednym z najbardziej rozpoznawalnych szczytów górskich na świecie. Zdobycie w 1865 roku Matterhornu, wcześniej uważanego za górę niedostepną, było jednym z najważniejszych wydarzeń w historii alpnizmu.

Matterhorn leży w grani głównej Alp, na południowym krańcu doliny Mattertal, jednej z dolin bocznych doliny Rodanu, odgałęziającej się od doliny Rodanu. Od południa pod Matterhorn podchodzi dolina Valtournenche, odgałęziająca się od doliny rzeki Dora Baltea. Szwajcarską miejscowością położoną najbliżej Matterhorn jest Zermatt, jedna z najsłynniejszych miejscowości turystycznych w całych Alpach. Od strony włoskiej najbliżej Matterhornu leży Breuil-Cervinia, miejscowość należąca do gminy Valtournenche zajmującej dużą część doliny o tej samej nazwie, znana przede wszystkim jako duży ośrodek narciarski.

Matterhorn był długo uważany za górę niedostępną. Został zdobyty jako jeden z ostatnich wielkich szczytów alpejskich 14 lipca 1865 roku przez siedmioosobowy zespół Edwarda Whympera. Zdobycie Matterhornu zostało uznane za jedno z najwybitnejszych osiągnięć w historii alpinizmu, a ponadto zapoczątkowało lawinowy wzrost zainteresowania Alpami, początkowo głównie w sezonie letnim, później, od pierwszych dekad XX wieku, także w sezonie zimowym. Dziś Matterhorn jest jedną z najsłynniejszych gór na świecie, górą-symbolem, a Zermatt odwiedza każdego roku ponad 2 miliony turystów. Dziś drogi wspinaczkowe prowadzące na Matterhorn, mające niegdyś kluczowe znaczenie dla historii alpinizmu, nie są już (poza niektórymi drogami na ścianie północnej) uważane za szczególnie trudne. Trzeba jednak podkreślić, że wszystkie drogi na Matterhorn, nawet te uważane dziś za stosunkowo łatwe, są dostępne wyłącznie dla zaawansowanych alpinistów, przy czym nawet oni powinni podchodzić do wyprawy na tę piękną, lecz niebezpieczną górę (z której, jak się szacuje, nie wróciło już ponad 500 osób) ze szczególną powagą i starannością.

więcej informacji


Grandes Jorasses

GRANDES JORASSES
(4208 m)
widok z Aiguille du Midi (3842 m)
fot. AL
Grandes Jorasses (4208 m) - to szczyt w Alpach Graickich, położony na granicy między Francji i Włochami, zaliczany do masywu Mont Blanc (w szerokim sensie tego terminu). Szczyt ma kształt długiej na prawie 1 km grani, w której wyróżnia się sześć wierzchołków: Pointe Walker (4208 m), Pointe Whymper (4184 m), Pointe Croz (4110 m), Pointe Hèlene (4045 m), Pointe Marguerite (4065 m) i Pointe Young (3996 m). Pierwsze wejście na najwyższy wierzchołek Grandes Jorasses (Horace Walker oraz przewodnicy Melchior Anderegg, Johann Jaun i Julien Grange) miało miejsce 30 czerwca 1868 roku; wcześniej, w 1865 roku, Edward Whymper, któremu towrzyszyli Christian Almer, Michel Croz i Franz Biner, zdobył drugi pod wzgledem wysokości wierzchołek Grandes Jorasses, dziś nazywany Pointe Whymper.

Góra jest dostępna tylko dla alpinistów, a jej ogromną, wysoką na 1200 m i szeroką na 1500 m północną ścianą, wznoszącą się nad lodowcem Leschaux (Glacier de Leschaux), prowadzą drogi wspinaczkowe należące do najtrudniejszych w Alpach (droga prowadząca Filarem Walkera wprost na najwyższy wierzchołek Grandes Jorasses jest jedną z trzech dróg zaliczanych do tzw. Tryptyku Alpejskiego, obok północnej ściany Eigeru i północnej ściany Matterhornu).



Dent d'Hérens

DENT D'HÉRENS
(4174 m)
widok ze szczytu Klein Mattehorn (3883 m)
fot. JD
Dent d'Hérens (4174 m) - to szczyt w Alpach Pennińskich (Walijskich), położony w głównej grani Alp, na granicy między szwajcarskim kantonem Valais a włoskim regionem Dolina Aosty, w bezpośrednim sąsiedztwie Matterhornu. Pierwsze wejście: 12 sierpnia 1863 (Florence Crawford Grove, William Edward Hall, Reginald Somerled Macdonald, Montagu Woodmass, Melchior Anderegg, Jean-Pierre Cachat i Peter Perren).

Szczyt Dent d'Hérens leży 4 km na zachód od Matterhornu (4478 m), kilka kilometrów na północ od włoskiej miejscowości i ośrodka narciarskiego Breuil-Cervinia , 12 km od szwajcarskiego Zermatt. Mimo swej nazwy, szczyt nie leży w dolinie Val d'Herens, lecz w najbardziej na południowy zachód wysuniętym zakątku doliny Mattertal. Drogi na szczyt Dent d'Hérens są poważnymi wyprawami alpejskimi, które mogą podjąć tylko zaawansowani wspinacze.

więcej informacji


Breithorn

BREITHORN
(4164 m)
widok z grzebietu Gornergrat (3135 m)
fot. PL
Breithorn (4164 m) - to masyw górski (z najwyższym wierzchołkiem osiągającym wysokość 4164 m n.p.m.) w Alpach Pennińskich (Walijskich), na granicy szwajcarsko-włoskiej, między doliną Mattertal w szwajcarskim kantonie Wallis / Valais, a doliną Val d'Ayas we włoskim regionie Dolina Aosty. Pierwsze wejście: 13 sierpnia 1813 roku (Henry Maynard, Joseph-Marie Couttet, Jean Gras, Jean-Baptiste Erin i Jean-Jacques Erin).

Pięciowierzchołkowy Breithorn leży w głównej grani Alp, mniej więcej w równej odległości od Matterhornu na zachodzie i masywu Monte Rosa na wschodzie. Droga na wierzchołek jest w skali alpejskiej oznaczana literą F (facile), co oznacza, że teoretycznie jest dostępna dla zaawansowanych turystów. Trzeba jednak dysponować odpowiednim przygotowaniem kondycyjnym i wyposażeniem (raki, czekan), pamiętać o wcześniejszej aklimatyzacji, mieć doświadczenie w chodzeniu po lodowcu, a także wyruszać w górę tylko przy pewnej pogodzie (w przypadku utraty widoczności droga staje się niebezpieczna).

więcej informacji


Ortler

ORTLER
(3905 m)
widok z przełęczy drogowej Passo dello Stelvio (2760 m)
fot. PL
Ortler (3905 m) - to szczyt w Alpach Retyckich wznoszący się na wysokość 3905 m n.p.m., jeden z najwyższych szczytów Alp Wschodnich, położony we włoskim regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Bolzano, w pobliżu granicy z Lombardią i granicy ze szwajcarskim kantonem Gryzonia. Pierwsze wejście: 27 września 1804 roku (Josef Pichler, Johann Leitner i Johann Klausner).

Ortler, najwyższy szczyt Tyrolu, niegdyś najwyższy szczyt Austro-Węgier, dziś najwyższy szczyt włoskiego regionu Trydent-Górna Adyga, jest głównym wierzchołkiem rozległego masywu zwanego masywem (grupą) Ortlera (Ortlergruppe, Gruppo Ortles-Cevedale, Ortler-Alpen), grupy górskiej położonej na pograniczu Włoch (prowincje Trydent w regionie Trydent-Górna Adyga i Sondrio w regionie Lomardia) i Szwajcarii (kanton Gryzonia).

Turystyczne wejście na szczyt Ortlera, nawet najłatwiejszą z dróg, nie jest możliwe, ponieważ droga ta, mimo że z punktu widzenia alpnistów jest stosunkowo nietrudna, wymaga odpowiedniego wyposażenia oraz umiejętności wspinaczki i asekuracji zarówno w skale, jak w lodzie; nie powinny więc jej podejmować osoby do takiej wyprawy nie przygotowane.

więcej informacji